Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Μικρά κλασσικά που αξίζει να διαβάσετε

Σε μια εποχή που ένα 2λεπτο βίντεο στο youtube μπορεί να φαίνεται μεγάλο και ολόκληρες ιστορίες μπορεί να περιοριστούν στους 140 χαρακτήρες, είναι εμφανές πως δυσκολευόμαστε πολλές φορές να συγκεντρωθούμε σε κάτι. Ακόμα κι αν ονειρευόμαστε να καθίσουμε με ένα κλασσικό ρωσικό τόμο, το μικρό πολλές φορές έχει άλλη γλύκα. Αν θέλετε να διαβάσετε ένα καλό κλασσικό μέσα σε λίγες ωρίτσες, να δοκιμάσετε τη γραφή ενός συγγραφέα, ακόμα και να νιώσετε πως μπορείτε να βγείτε από το reader's block σας, δοκιμάστε κάποιο από τα παρακάτω, που είναι κάτω από 100 σελίδες.


"Μπάρτλμπυ, ο γραφέας", του Χέρμαν Μέλβιλ
Εκδόσεις: Άγρα
Σελ: 171

Το "Μόμπυ Ντικ" είναι ένα από τα πιο μεγάλα μυθιστορήματα που έχουν γραφτεί ποτέ, κι αν το έχετε διαβάσει, θα σας έχει αφήσει με την όρεξη για ακόμη περισσότερο Μέλβιλ. Αυτό είναι το βιβλίο που θα καλύψει τις ανάγκες σας! Ο Μπάρτλμπυ είναι ένας γραφέας σε μεγάλο δικηγορικό γραφείο, που μια μέρα αποφασίζει να πει στο αφεντικό του πως προτιμάει να μη δουλεύει. Μια κριτική στο αμερικάνικο δικαστικό σύστημα.




"Η Μεταμόρφωση", του Φρανς Κάφκα
Εκδόσεις: Πατάκη
Σελ.: 140
Αρχικά εκδόθηκε το 1915, και πρόκειται όχι απλά για ένα από τα καλύτερα βιβλία κάτω των 100 σελίδων, αλλά και για ένα από τα καλύτερα καφκικά γραπτά. Η Μεταμόρφωση είναι παράξενη, αλλά και παράξενα απλή. Αφού ο κεντρικός μας ήρωας ξυπνάει και ανακαλύπτει πως έχει μεταμορφωθεί σε ένα έντομο, η ιστορία συνεχίζεται καθώς προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα του μορφή, χωρίς να αναρωτηθεί γιατί του συνέβη. Για μια μικρή γεύση από Κάφκα, αυτή είναι η ιδανική περίπτωση.
(τα παραπάνω δεν είναι δικά μου λόγια, εγώ μετά τη Δίκη, αν δεν περάσουν 5 χρόνια Κάφκα δεν ξαναπιάνω!!!!!)

"Ουτοπία" του Τόμας Μουρ
Εκδόσεις: Αργοναύτης
Σελ.: 128

Από τότε που εκδόθηκε, το 1516, το βιβλίο του Τόμας Μουρ αποτελεί την αρχή της αναζήτησης μιας τέλειας κοινωνίας. Σατιρικό, μικρό και σοκαριστικό, ότι πρέπει για μια μικρή νουβέλα. 






"Flatland: η Επιπεδοχώρα", του Edwin A. Abbott

Εκδόσεις: Αιώρα
Σελ.: 167

Ένας τρόπος για να ξεχωρίσει η μικρή ιστορία σου ή η νουβέλα που έγραψες είναι να την κάνεις τόσο μα τόσο πρωτότυπη που θα την προσέξουν όλοι. Το Flatland είναι μια κοινωνική σάτιρα που χρησιμοποιεί δισδιάστατα σχήματα ως ήρωες που έχουν όμως ανθρώπινα συναισθήματα. Όταν ένα από τα γεωμετρικά αυτά σχήματα ανακαλύπτει την Spaceland - ένα μέρος όπου μια άλλη διάσταση δίνει νέα μορφή στα σχήματα - δυσκολεύεται πολύ να κάνει τους άλλους να πιστέψουν αυτό που είδε. Εξαιρετικά ιδιαίτερο, αλλά παραδόξως κατανοητό.


"Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ", του Ρ.Λ.Στίβενσον
Εκδόσεις:

Η πιο παλιά ιστορία: Καλό εναντίον κακού, από το χέρι του υπέροχου Στίβενσον. Τι γίνεται όταν ένας άνθρωπος είναι ταυτόχρονα ένας άγγελος και ένας δαίμονας; Μια ιστορία που μετά μας βάζει να σκεφτούμε για τον άλλο μας εαυτό, τον κακό, που πολλές φορές παραβλέπουμε εντελώς (ή μήπως κερδίζει με αυτό τον τρόπο έδαφος;)





"Ο ηγεμόνας", του Νικολό Μακιαβέλι
Εκδόσεις: Μίνωας
Σελ.: 250

Είναι καλύτερα να σε αγαπούν ή να σε φοβούνται; Ένα από τα πολλά ερωτήματα που τίθενται στο μικροσκοπικό αριστούργημα του Μακιαβέλι. Μια καλή κριτική στην εξουσία και την αρχηγία.






"Το πιο επικίνδυνο θήραμα", του Richard Connell
Ιδιωτική έκδοση σε e-book
Σελ.: 23

Σε ούτε καν 50 σελίδες, το βιβλίο αυτό βάζει το μυαλό μας να δουλέψει. Η μικρή ιστορία είναι για τον κυνηγό εναντίον του κυνηγημένου, και για τα ένστικτα και τα ήθη που έρχονται στην επιφάνεια. Όπως γίνεται συχνά με τις μικρές ιστορίες, το βιβλίο αυτό παίρνει μια πολύ μεγάλη ιδέα και την μαζεύει μέσα σε ένα μικρό, άνετο πακετάκι..




"Η τέχνη του πολέμου" του Sun Tzu
Εκδόσεις: Εντύποις
Σελ.: 138

Ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία που έχουν ποτέ γραφτεί για τον πόλεμο, ένα βιβλίο που μπορεί να είναι χρήσιμο σε στρατηγούς και διάφορους αρχηγούς. Ακόμα κι αν δεν μπορεί κανείς να ξέρει τα πάντα για πολεμικές στρατηγικές μέσα σε λίγες σελίδες, μπορεί να δει κάποια ενδιαφέροντα βασικά και ίσως έναν νέο τρόπο στρατηγικής σκέψης. 




"Το κάλεσμα της άγριας φύσης", του Τζακ Λόντον

Εκδόσεις: Πατάκη
Σελ.: 130

Κάποιες φορές ένα βιβλίο φέρει τον τίτλο "παιδικό" χωρίς όμως να είναι ακριβώς αυτό. Όχι γιατί δε θα αρέσει σε παιδιά, αλλά αντιθέτως γιατί μπορεί να αρέσει σε οποιονδήποτε. Το βιβλίο αυτό θα το λατρέψουν όλες οι ηλικίες.






"Θάνατος στη Βενετία", του Τόμας Μαν

Εκδόσεις: Ίνδικτος
Σελ.: 204

Αν θα έπρεπε να επιλέξουμε ένα βιβλίο που να δείχνει τη δύναμη της νουβέλας θα ήταν αυτό. Περιγράφει τον εσωτερικό απελπισμένο πόθο και το πόσο μακριά είναι ικανό να φτάσει το σώμα προκειμένου να αποκτήσει κάτι που θέλει. Και όλα αυτά μέσα σε ένα πολύ πολύ μικρό βιβλιαράκι.





Στην παραπάνω λίστα υπήρχαν άλλα τρία βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά, αλλά το ένα δεν σας το έγραψα γιατί το διάβασα και δεν το βρήκα τόσο ενδιαφέρον (βέβαια, αυτά που έχω βάλει εδώ δεν τα έχω διαβάσει, οπότε αν θέλετε μπορείτε ακόμη και να απορρίψετε ολόκληρο το άρθρο, δεν θα σας παρεξηγήσω), πρόκειται για το "Στρίψιμο της βίδας" του Χένρι Τζέιμς, ενώ τα άλλα δύο δεν κυκλοφορούν πια και γι' αυτό και δεν τα συμπεριέλαβα.

Αξίζει να σημειωθεί ακόμη, πως ο τίτλος του πρωτότυπου βιβλίου είναι "Τα καλύτερα βιβλία κάτω των 100 σελίδων κλπ κλπ" (μπορείτε να το βρείτε εδώ), αλλά σχεδόν κανένα από τα παραπάνω βιβλία στις ελληνικές εκδόσεις του δεν είναι τόσο μικρό, κάποια δε, είναι και σκανδαλωδώς μεγαλύτερα, κάτι που με έβαλε σε σκέψεις για άλλη μια φορά για το πόσο μπορεί να μας σέβονται οι εκδότες εκεί έξω, ή αν τελικά μας βλέπουν όλους (ακόμα κι εμένα κι εσάς εδώ) σαν μικρά συσσωρευμένα ευρώ που θέλουν απελπισμένα να βάλουν στην τσέπη τους!!

Εσείς ποιο μικρό κλασσικό διαβάσατε και αγαπήσατε; (ξέρω ξέρω, τον Μικρό Πρίγκιπα). Στείλτε μου προτάσεις στα σχόλια, για να φτιάξουμε κι άλλο τέτοιο άρθρο!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...