Κάθε χρόνο στην αρχή του φθινοπώρου, σού (μού) φτιάχνω μια λίστα, μια bucket list που λέμε, ελληνιστί κουβαδολίστα (!) κι ενώ θα μπορούσα φέτος να σου κάνω άλλη μια, αποφάσισα να τις μαζέψω όλες εδώ γιατί είναι τόσο όμορφες, τόσο φθινοπωρινές, ενώ παράλληλα είναι και διαχρονικές και θα μπορούσαν να είναι επίκαιρες κάθε φθινόπωρο (ίσως με μια μικρή εξαίρεση τα βιβλία της κάθε χρονιάς, αλλά όχι απόλυτα). 

Χρόνος ανάγνωσης: περίπου 6 λεπτά

Εγώ που με διαβάζεις είμαι από τους πιο ψηφιακά ενεργούς ανθρώπους, πέραν της δουλειάς μου (υπάλληλος σε eshop), ολόκληρη η ζωή μου γίνεται όλο και πιο ψηφιακή, εντελώς συνειδητά κιόλας, καθώς νιώθω πως με διευκολύνει και το προτιμώ. Παρουσία σε όλα τα σόσιαλ, ψηφιακό ρολόι, ψηφιακό πορτοφόλι, αποκλειστικά online αγορές, όλα, τα πάντα, γίνονται ψηφιακά και πάντα το δέχομαι και το υιοθετώ χωρίς καμία αντίρρηση, ίδιον του Υδροχόου άλλωστε, να δέχεται με ενθουσιασμό την εξέλιξη.

Ωστόσο.

Ως άνθρωπος που έχει ζήσει και το πριν, που ήταν πολύ πιο ξεκούραστος ο εγκέφαλος, πιο καθαρό το μυαλό, πιο απλά τα πράγματα γενικότερα, πολύ συχνά με απασχολεί η εξάρτηση (κυριολεκτική εξάρτηση!) από τον ψηφιακό κόσμο, κάτι που έχω παρατηρήσει πως παιδιά που γεννήθηκαν κοντά στην αλλαγή της χιλιετίας και μετά δεν τους έχει απασχολήσει ποτέ. Έχω κάνει στο παρελθόν digital detox που ήταν από τις πιο καλές και υγιείς αποφάσεις, πλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα να το επαναλάβω στον ίδιο βαθμό, κυρίως εξαιτίας της παρέας μου που "υπάρχει" διαδικτυακά, λόγω απόστασης, και δεν γίνεται να μην βρίσκονται στην καθημερινότητά μου. Από την άλλη πλευρά δε μου αρέσει το ότι υπάρχει ανάγκη για digital detox, σημάδι πως είναι εκτός του ελέγχου μου και αντί να το απολαμβάνω, με έναν τρόπο το υπηρετώ.

Κάπου είδα σε στόχο για τη νέα χρονιά το εξής: "go analog" και λέω, ωπ! Τι θέλει να πει εδώ; Κάπως μου τράβηξε την προσοχή και είπα να το ψάξω λίγο. Επιστροφή σε έναν πιο αναλογικό τρόπο ζωής, δεν είναι κάτι που αποκλείει την ύπαρξη ή χρήση των ψηφιακών μέσων, είναι όμως η συνειδητή επιλογή να αλλάξεις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητάς σου που θα σε βοηθήσουν να είσαι περισσότερο παρούσα/ών και θα απολαμβάνεις περισσότερο όλα εκείνα που στο βωμό της ευκολίας έχουν κάνει το σύνολο της ζωής μας μια ψυχρή ρουτίνα. 

• να έχεις πορτοφόλι, με μετρητά και να ψωνίζεις χωρίς κάρτες
• να επιλέξεις ένα κανονικό ρολόι αντί για smartwatch (αυτό δεν ξέρω αν θα το κάνω)
• να έχεις ένα κανονικό ξυπνητήρι αντί για το κινητό σου
• να διαβάζεις σε φυσικό αντίτυπο το βιβλίο σου από οτιδήποτε άλλο
• να βάζεις μουσική από έναν άλλο τρόπο πέραν του κινητού/υπολογιστή σου (cd; δίσκος; ραδιόφωνο; κάτι τέτοιο). 
• να σημειώνεις σε χαρτί κάτι που θέλεις να θυμάσαι (σκέψεις, to-do λίστα, ψώνια)
• να μην είναι τα πάντα γύρω σου content για τα σόσιαλ, πχ ένα ωραίο τοπίο, το παιχνίδι του παιδιού σου, ο καφές με την κολλητή
  
• αντίστοιχα να μη μένουν όλες οι φωτογραφίες στο κινητό σου, να εκτυπώνονται κάποιες ξεχωριστές και να μπαίνουν σε κορνίζες, άλμπουμ κλπ.
• να ψωνίζεις και από φυσικά καταστήματα, όχι μόνο από ηλεκτρονικά 
• να δεις μια ολόκληρη ταινία χωρίς κινητό ή ιδανικά στο σινεμά
  

Άλλο ένα χαρακτηριστικό του "αναλογικού" τρόπου ζωής είναι το mono-tasking, που ναι μεν έχουμε εκπαιδευτεί να κάνουμε παράλληλα πολλά πράγματα (έχω ανοιχτή σειρά να παίζει στο κινητό σε παραθυράκι πάνω από παιχνίδι ενώ παράλληλα μπαίνω και σε όλα τα σόσιαλ κάθε τρεις και λίγο και απαντάω σε μηνύματα) αλλά τελικά αυτό είναι πολύ κουραστικό, και ξέρεις τι το κάνει ακόμη πιο κουραστικό και επίσης έχουμε συνηθίσει; Οι διαφημίσεις! Που είναι κυριολεκτικά παντού και ταΐζουν με παραπολλές άχρηστες πληροφορίες το ήδη γεμάτο κεφάλι μας.

➤ Όταν είναι η ώρα του βιβλίου, το κινητό πρέπει να βρίσκεται ιδανικά σε άλλο χώρο, όχι κλειστό δίπλα, όχι γυρισμένο ανάποδα (δε ξέρεις πόσες φορές έχω νιώσει ευγνωμοσύνη που τελείωσε η μπαταρία μου και μπορώ επιτέλους να διαβάσω απερίσπαστη, πράγμα που βρίσκω πραγματικά θλιβερό!). Άλλο tip για ανεμπόδιστο διάβασμα, είναι να βγαίνει offline το κινητό κάθε απόγευμα ή μετά τις 21:00, ή όποτε είναι ο χρόνος για διάβασμα τέλος πάντων. Να μην είναι πάντα συνδεδεμένο στο ίντερνετ.

➤ Όταν βάλεις μουσική, να κάνεις μόνο αυτό, να ακούσεις μουσική. Χωρίς να κάνεις κάτι ακόμη παράλληλα. Ή όταν ακούς ένα podcast (αν και κινδυνεύω να με πάρει ο ύπνος αν κάνω κάτι τέτοιο, αποκλειστικά) ή ένα audiobook (είπαμε, δεν μιλάμε για εξάλειψη του ψηφιακού κόσμου, μιλάμε για περιορισμό), μπορείς να κάνεις ένα ρόφημα, να καθίσεις στο μπαλκόνι σου και να... παγώσεις στην προκειμένη 😅 ας το αφήσουμε αυτό για πιο ανοιξιάτικες μέρες!

➤ Να αφήσεις τον εαυτό σου να βαρεθεί ΧΩΡΙΣ οθόνες. Το πρώτο πράγμα που κάνω αυτόματα πλέον όταν νιώσω βαρεμάρα, είναι να ανοίξω το tiktok. Αυτός, άξουαλι, είναι χρυσός κανόνας και για τα παιδιά. Πρέπει να βαρεθούμε γιατί έτσι επιστρέφουμε στο σώμα μας, ξεκουραζόμαστε και μπορεί να γίνουμε πραγματικά δημιουργικοί. Χώρο στη βαρεμάρα, λοιπόν.

➤ Ενασχόληση με χόμπι που απαιτούν παρουσία. Όπως είναι το διάβασμα, που δεν μπορείς να κάνεις ενώ παρακολουθείς παράλληλα μια σειρά, ένα δύσκολο παζλ (με παρέα κιόλας είναι ακόμη καλύτερο), μια βόλτα ή περπάτημα γενικότερα χωρίς ακουστικά και οπωσδήποτε χωρίς κινητό στο χέρι. Θα πρόσθετα εδώ και το μαγείρεμα ή τον αθλητισμό, για εσένα που σε αφορούν περισσότερο 😅. Εγώ για την ώρα φλερτάρω με την κηπουρική, το bullet journaling και λίγο με το πλέξιμο.

Μια συνάδελφος blogger που έχει μιλήσει για το θέμα, προτείνει ένα ακόμη "κόλπο", να βάλεις κάποιους μικρούς αλλά πολύ συγκεκριμένους στόχους, όπως για παράδειγμα να σκιτσάρεις 30 λουλούδια σε 30 μέρες, ή να κάνεις μια καινούργια συνταγή κάθε σαββατοκύριακο για 3 μήνες και να καταγράφεις σε ένα τετράδιο μαγειρικής τις σκέψεις σου, ανάλογα με το τι σε ενδιαφέρει περισσότερο και με τι ασχολείσαι. Και κάτι ακόμη που μου άρεσε: να βρεις κάτι που πραγματικά σε συναρπάζει και να εντρυφήσεις σε αυτό εις βάθος (για παράδειγμα μπορεί να είναι η αστροφυσική, ή η γεωγραφία, ή η ελληνική μυθολογία).

Δεν είναι σε καμία περίπτωση εύκολο να περάσεις από τον σχεδόν πλήρως ψηφιακό τρόπο ζωής στον πιο αναλογικό, να γυρίσεις από το τρίωρο σκρολάρισμα στο τρίωρο διάβασμα, είναι αδύνατο, μάλιστα όταν έχεις αποκτήσει ένα εύρος προσοχής των 3ων δευτερολέπτων (ευχαριστούμε tiktok) και έχεις αφιερώσει ψυχή και πνεύμα ανεμπόδιστα σε ένα μέσο που είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε να είναι πλήρως εθιστικό για να πας σε δραστηριότητες που πραγματικά ΔΕΝ είναι το ίδιο (και καλά κάνουν). Όμως κάποτε μπορούσες, και μπορούσα, να διαβάσουμε ένα βιβλίο κλασσικό των 500ων σελίδων. Μας ήταν μάλιστα ευχάριστο, ακόμη κι αν δε συνέβαινε τίποτα το συναρπαστικό για το μισό βιβλίο πέρα από χτίσιμο χαρακτήρων. Τώρα αν δεν είναι page turner θα το βρούμε κάπως φλύαρο ή "όχι για εμάς". 

Μπορεί να μιλάει αποκλειστικά η δική μου ανάγκη για έναν πιο αναλογικό τρόπο ζωής, μπορεί να με τρομάζει κιόλας ο εθισμός μου. Όμως είναι η αρχή της χρονιάς, τώρα που βάζουμε τους στόχους μας για το νέο έτος και τα λοιπά και παρά το ότι δεν έχω βάλει πολλούς και σοβαρούς στόχους όπως σε έχω συνηθίσει κι εσένα κάθε χρονιά, έχω βάλει τουλάχιστον δύο βασικούς: Ο ένας είναι να ζω λίγο πιο αναλογικά. Ο δεύτερος είναι να μην ψωνίσω άλλο πολυεστέρα. Πιστεύω πως μπορούν να δώσουν λίγη ποιότητα στη ζωή μου γενικότερα και προφανώς δε ξέρω πόσο και πώς θα τα καταφέρω και τα δύο, όμως θα προσπαθήσω. Και τα δύο.

Εσύ νιώθεις την ανάγκη να ζεις πιο αναλογικά τη ζωή σου; 

*όλες οι φωτογραφίες είναι από το pinterest

Τέλος του καλοκαιριού και σπάω το μπαν μου σε μια στιγμή έξαλλης παρόρμησης, όπου οι λόγοι ήταν πολλοί, από ψυχολογικοί ως οικονομικοί (πήραμε και δώρο βλέπεις μαζί με τον μισθό) και στέρησης και όλα μαζί. Έτσι μπαίνω στο αγαπημένο libristo και παίρνω τα εξής:

Στην καρδιά πχια του καλοκαιριού και με ένα βήμα πιο κοντά στον Αύγουστο, αισθάνομαι την επιτακτική ανάγκη να κόψω ταχύτητες, να χαλαρώσω, να μειώσω τις υποχρεώσεις, να αποφορτιστώ. Νιώθω πως αν δεν το κάνω τώρα, θα πάθω κανένα burn out που καθόλου δεν το θέλω! Οπότε οι στόχοι για το υπόλοιπο του καλοκαιριού (που εύχομαι το γεγονός πως τους καταγράφω εδώ να μην εκληφθεί ως ολοκλήρωσή τους, διαγραφή και πάμε παρακάτω από τον εγκέφαλό μου!) είναι οι εξής:

Να κόψω ταχύτητα και να αποσυνδεθώ 💤

Με μια απαραίτητη μετατόπιση στους χρόνους ύπνου το βράδυ και για εμένα και για τον μικρό Κωνσταντίνο, ώστε να μπορώ το πρωί να σηκώνομαι λίγο νωρίτερα και να ξεκινάω πιο αργά τη μέρα και όχι με την ψυχή στο στόμα, θεωρώ μια ωρίτσα είναι αρκετή. 

Αποσύνδεση μια κι έξω από τα σόσιαλ φοβάμαι πως δεν είναι εφικτή, θέλω να έχω επαφή με τα ντόντος μου καθημερινά, και νιώθω πολύ δημιουργική στο τικτοκ τώρα τελευταία δε θα ήθελα να το χάσω αυτό. Οπότε αυτό που σκοπεύω-ελπίζω να καταφέρω, είναι να αποσυνδέομαι παντελώς από το wifi για όλη την ημέρα, εκτός ίσως από δύο μικρά διαλείμματα της μιας ώρας. Κάπως έτσι το σκέφτομαι. Θα δείξει πώς θα πάει.

Περισσότερα φρούτα, καινούργιες σαλάτες και καλοκαιρινά φαγητά 🍒

Η αλήθεια είναι πως ήδη όλο το μέχρι τώρα καλοκαίρι παίρνω καθημερινά έναν φυσικό χυμό (που είναι φρέσκος από ένα φούρνο της Κατερίνης) και ΗΔΗ αισθάνομαι πολύ καλύτερα απ' ότι έχω νιώσει τα τελευταία.. χρόνια! Υποθέτω μου έλειπαν βιταμίνες και πολλές μάλιστα καθώς ένιωθα διαρκώς άρρωστη ή πως αρρωσταίνω ή γενικά πως δεν είμαι καθόλου καλά. Βέβαια, λόγο του συγκεκριμένου χυμού κάπως νιώθω πως καλύπτω την ανάγκη μου για φρούτα, κι από την άλλη μου έχει έρθει όρεξη για σαλάτες (δοκίμασα μια παραλλαγή της viral καροτοσαλάτας του tiktok και ήταν 👌👌👌) θα έλεγα μάλιστα πως είμαι σε μια σχετική όρεξη για νέες ανακαλύψεις με δροσερές και υγιεινές επιλογές. Ελπίζω ακόμη σε καλοκαιρινά φαγητά όσο ακόμα έχουμε πολλές ζέστες (μια μακαρονοσαλάτα τριγυρίζει πολύ στο μυαλό μου). Και παπουτσάκια! Και ιμάμ! (τα δύο τελευταία δε θα τα μαγειρέψω εγώ, είπαμε!! 😂)

Θέλω και παγωτό τσίζκεϊκ! Το θέλω!

Ανάλαφρα φορέματα και βόλτες 💜

Με κίνδυνο να τα παρατήσω όλα και να τρέξω να ψωνίσω όλα τα καλοκαιρινά φορέματα που έχω βάλει στο μάτι (αλλά δε θα το κάνω! Ακόμα...) θέλω να φοράω αποκλειστικά ανάλαφρα και χαρούμενα φορέματα (και χρωματιστά σκουλαρίκια, είναι το νέο μου thing) να ΜΗΝ είμαι βαμμένη (θα φανεί..) να μην πιέζομαι γενικά.. Και να πάω βόλτες σε καλοκαιρινούς προορισμούς (οκέι, της Πιερίας προφανώς). 

Να σου πω πως μετά την απόφαση και εκτέλεση της απόφασης να αφήσω τα μαλλιά μου σε αυτό το εκκεντρικό (!) χρώμα (το γκρι καλέ, το φυσικό μου), κάπως έχει μπει το μυαλό μου σε λειτουργία "γιατί όχι;" κι από εκεί που ήμουν πολύ περιορισμένη στο στυλ, τα χρώματα κλπ, νιώθω πολύ πιο έτοιμη να δοκιμάσω περισσότερα στυλ, χρώματα, ρούχα που άλλοτε μπορεί να μου φαινόταν υπερβολικά και καθόλου εγώ, λέω γιατί όχι; και τα δοκιμάζω. Και μου αρέσουν τελικά. 

Καλά, σίγουρα βασικός παράγοντας αυτοπεποίθησης είναι η γυναικεία φιλία που σε στηρίζει σε όλα, αυτό πχια το έχω διαπιστώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό, φαντάσου, εγώ που ως άνθρωπος είχα ήδη αυτοπεποίθηση. Κάπως τώρα νιώθω πως όλα τα μπορώ! Και το "γιατί όχι" έχει γίνει πολύ πιο δυνατό και σίγουρο.

Να περάσω πάρα πάρα πολλές ώρες συνεχόμενα στην παραλία 🏖

Κάπου δω να σου πω πως περιμένω τρία καινούργια μαγιό που έχω παραγγείλει, φυσικά, γιατί με έπιασε αυτό που με πιάνει ΚΑΘΕ καλοκαίρι! Που μετά τη μέση του θέλω κάτι που δεν είναι καθόλου εγώ (συγκεκριμένα πήρα ένα λιλά, ένα απαλό ροζ κι ένα γοργονέ.. ποιος ξέρει τι ακριβώς έχω παραγγείλει, αλήθεια!!)

Να περάσω εποικοδομητικό χρόνο με τον μικρό Κωνσταντίνο 🧸

Τώρα που τελειώνει (για πάντα) ο παιδικός  και οι εργο/λογοθεραπείες και θα έχω και κάποιες μέρες άδεια (πρώτη φορά!) ελπίζω να βρούμε περισσότερα πράγματα να κάνουμε μαζί. Να παίξουμε, να ζωγραφίσουμε, να διαβάσουμε βιβλία, σίγουρα θέλω να του αφιερώσω περισσότερο χρόνο τώρα που θα τον έχω κι εγώ και κυρίως που δε θα είμαι τόσο εξαντλημένη μονίμως. 

Στόχος για το υπόλοιπο του καλοκαιριού: 

• να βάλουμε στο μπαλκόνι μας την πισίνα του (που χωράω κι εγώ μέσα!) 
• να κάνουμε περισσότερες βόλτες με το ποδήλατο
• να δούμε με το τηλεσκόπιο το φεγγάρι 🌙
  

Να διαβάσω πολύ 📚

Ένα από τα πράγματα που κανείς δε θέλει, που μοιάζει εφιάλτης, που μπορεί να σε ξετινάξει σωματικά, ψυχικά ΚΑΙ οικονομικά, είναι μια μετακόμιση! Στη δική μας περίπτωση τα έκανε όλα αυτά και με το παραπάνω.

Αυτή θα είναι η λέξη του Απρίλη και τίποτ' άλλο! Μπορεί να είναι το Πάσχα μέσα στη μέση, μπορεί να του ταιριάζουν πιο πολύ οι λέξεις "κατάνυξη", "οικογένεια", "φαΐ", όμως το Πάσχα πλέον δεν είναι αγαπημένη γιορτή, έχει γίνει μια εποχή που πονάει, οπότε και θα εστιάσω καλύτερα στη δημιουργία. Ο βασικός μου στόχος είναι να γεμίσω τις γλάστρες μου και να πάρω όλα εκείνα τα λουλούδια που έχω βάλει στο μάτι.

Προφανέστατα και σου ετοίμασα άλλη μια φθινοπωρινή λίστα, αν μη τι άλλο θα μας βάλει ακόμη περισσότερο στο φθινοπωρινό κλίμα που ήρθε νωρίτερα απ' ότι περιμέναμε! Ξεκινάμε με soundtrack από Practical Magic...

Τι θέλεις να κάνουμε σήμερα; 

Να βγούμε βόλτα; Να μείνουμε σπίτι;

Να βγούμε βόλτα

Μπορούμε να πάμε για ψώνια, θέλω να πάρω μια βυσσινί τσάντα, που φέτος λέει θα είναι πολύ της μόδας αυτό το χρώμα, αλλά εγώ πάντα το φορούσα και το αγαπώ πολύ. Να πάρουμε και κανένα καλσόν για όταν κρυώσει ο καιρός με κανένα σχέδιο; Έχω μόνο μονόχρωμα.. Θα ήθελα και παπούτσια αλλά ακόμη δε ξέρω τι μου αρέσει, δεν το έχω ψάξει. Κάτι άνετο θέλω. Και θέλω καμιά ζακέτα έξτρα χουχουλιάρικη! Να μην ξεχάσουμε τα λουλούδια τα φθινοπωρινά, χρυσάνθεμα οπωσδήποτε, σε κίτρινα και πορτοκαλί, κυκλάμινα και πανσεδάκια. Το ήξερες πως ο πανσές βγαίνει από το "penser" στα γαλλικά που σημαίνει "σκέφτομαι"; Και πως το χαρίζουμε σε κάποιον που θέλουμε να του πούμε πως τον σκεφτόμαστε;

Αφού ψωνίσουμε (και βιβλία βεβαίως, εννοείται πως θα ψωνίσουμε και βιβλία!) ας ετοιμαστούμε για μια εκδρομή. Φόρεσε κάτι σκούρο, τα μποτάκια σου, πάρε και ένα πανοφώρι, εγώ θα βάλω την καρό μου φούστα θα πάρω και μια ζακετούλα καλού κακού και την καφέ τσάντα (θα έχω μέσα κι ένα βιβλίο στην υπέροχη θήκη που μου έφτιαξε η Μάγδα!). Θα έχω μαζί μια κουβέρτα, κέικ μπανάνα, μπισκότα με νουτέλα, και ζεστό καφέ στο μεγάλο θερμός. Πάμε κάπου στη φύση, κάπου που τα δέντρα έχουν αρχίσει να κιτρινίζουν, να στρώσουμε την κουβέρτα μας, να τσιμπήσουμε, να πιούμε καφέ και να διαβάσουμε το βιβλίο μας. Θα βγάλουμε προφανώς και κάποιες φωτογραφίες, εννοείται. Με τα κίτρινα φύλλα, τα βελανίδια και τα κουκουνάρια που θα πάρουμε και για το σπίτι για ντεκόρ. Θα περπατήσουμε και λίγο μέσα στο δάσος να γεμίσουμε καθαρό αέρα. Αν σου άρεσε το κέικ μπανάνα πάρε και τη συνταγή:

Προτιμάς να μείνουμε σπίτι; 

Άλλωστε ο καιρός είναι βροχερός, πού να τρέχουμε στην υγρασία.. Έλα να ανάψουμε μερικά κεράκια, να ετοιμάσουμε ελληνικό καφέ και σοκολάτα, βάλε τις αφράτες κάλτσες, την ελαφριά ζακέτα και πάρε και μια κουβερτούλα έτσι για τα πόδια και το κόμφορτ. Έχω κρεμάσει και τα φθινοπωρινά μου κάδρα στον τοίχο και χαμήλωσα τα φώτα. Δεν ακούγεται φανταστικά η βροχή; Τώρα τι θέλεις να κάνουμε; 

Να διαβάσουμε ή να δούμε κάτι;

Να διαβάσουμε

Έχω εδώ μερικά βιβλία παλιά, μερικά λίγο πιο καινούργια και μερικά που αναμένονται να κυκλοφορήσουν σύντομα και που εγώ μια φορά τα θέλω απελπιστικά πολύ! 

 

Ο Μαγικός Κήπος και η συνέχειά του Η πρώτη παγωνιά έχουν εντελώς βάιμπς 90s ταινιών με μάγισσες, είναι εύκολα, ανάλαφρα και μικρά βιβλία. Θα ξαναδιάβαζα άνετα το πρώτο αλλά λέω να πιάσω το δεύτερο που το κρατούσα για την δική μας πρώτη παγωνιά, έστω την πρώτη δροσιά βρε παιδί μου. Ή κάποιο αστυνομικό όπως το Υστερόγραφο Φόνου του Θάνου Μολούδη (ή λίγο Φίτζεκ; Καιρό δεν έχουμε να πιάσουμε λίγο Φίτζεκ;), ή ακόμη τη Μυστική Ιστορία της Ντόνα Ταρτ (μεταξύ μας, θα διαβαστεί μάλλον προς Νοέμβρη στο dodos), θέλω απίστευτα να επιστρέψω στις περιπέτειες του Lockwood και της παρέας του που κυνηγάνε φαντάσματα και σκοπεύω οπωσδήποτε να το πιάσω άμεσα. Ενώ έχω κι ένα καινούργιο το Γραφείο αποκρυφιστικών υποθέσεων του Ερίκ Φουασιέ που πήρα έτσι, χωρίς καθόλου σκέψη και νομίζω πως ταιριάζει πολύ. Βέβαια, είναι να κυκλοφορήσουν και κανα δυο μικρά διαμαντάκια από τον Ψυχογιό, το Καφέ Pumpkin Spice που ΠΡΕΠΕΙ να το πάρω και το Έρωτας ξόρκια και ζεστή σοκολάτα που επίσης νομίζω πως γράφτηκε για μένα. Το δεύτερο θα γίνει μια μίνι μαραθώνια συνανάγνωση παρασκευοσαββατοκύριακου μέσα στον Οκτώβρη, θα ανεβάσω σχετικά στο ινσταγκραμ αν θελήσεις να πάρεις μέρος, ενώ από βιβλία του dodos έτσι για να ξέρεις περίπου, θα έχουμε τις Καραβίδες, το Familiar της Barduko, το Gothikana, και το Μυστήριο στη Βενετία της Κρίστι, για τώρα στα κοντά δηλαδή, Σεπτέμβρη-Οκτώβρη-Νοέμβρη. 

Προτιμάς να δούμε κάτι σήμερα;

Μια σειρά; Θα σου πω πρώτα για σειρές γιατί δε τα πάω πολύ καλά με τις ταινίες. Θα βάλουμε από την αρχή το Only murders in the building. Ειλικρινά δε μπορώ να σκεφτώ κάτι ΠΙΟ φθινοπωρινό από αυτό. Φυσικά το Gilmore Girls είναι πάντα μια ιδανική επιλογή αλλά λέω φέτος να κάνω ένα διάλειμμα γιατί του έκανα πολύ πρόσφατα επανάληψη. Αν ξαναπιάσουμε κάτι παλιό ίσως να είναι το Will and Grace, νομίζω πως μου έχει λείψει πολύ, είναι κωμικό τύπου Φιλαράκια, αλλά με loatki ήρωες. Και έχει εκεί στο Disneyplus το What we do in the shadows που αν και η ταινία ήταν ότι πιο χαζό έχει συμβεί ποτέ σε βρικόλακες, η σειρά ήταν σε κάποια κατηγορία στα Emmy, ε; μήπως να δώσουμε μια ευκαιρία. Ίσως ΙΣΩΣ αλλά μπορεί και όχι, να δοκιμάσουμε το American Horror Story. Ίσως λέω. Άραγε φέτος περιμένουμε κάτι από τον μαέστρο Φλάναγκαν;

Να πιάσουμε μια παλιά καλή ταινία; Προτιμώ τις παλιές, τις χιλιοπαιγμένες που τις αγαπώ ήδη. Ντάξει, δεν απορρίπτω ας πούμε το Beetlejuice το 2, θα το δούμε οπωσδήποτε! Θα έβλεπα ακόμη και Χάρι Πότερ, ναι, αλλά θέλω να πιάσω πάλι το You've got mail (ή κάτι άλλο της Meg Ryan, δεν είναι πολύ.. φθινοπωρινή;), αλλά μπορούμε να δούμε το Practical Magic ΠΑΛΙ, και το The devil wears Prada μου λέει κάτι γι' αυτή την εποχή και θα μπορούσαμε και το Knives Out, αν και το έχω δει ήδη δύο φορές. Αλλά αν δεν το έχεις δει το ξαναβλέπω!

Και μια και μείναμε μέσα να φτιάξουμε και κάτι να φάμε;

Τι θα έλεγες για μια σούπα; Μια σούπα βελουτέ, με κολοκύθα και γλυκοπατάτα; Είμαι σε αναζήτηση νόστιμων συνταγών για τέτοιες σούπες και αν ξέρεις καμία να μου πεις. Αλλιώς θα βράσω πατάτες και θα κάνουμε μια απλή πατατοσαλάτα, τώρα τελευταία μου αρέσει πολύ. Με λαδάκι, αλάτι, ρίγανη, πιπέρι και λίγο κουρκουμά. Θέλεις να δοκιμάσουμε μερικές συνταγές που είδα πρόσφατα και μου έκαναν ένα κλικ; Σου τις βάζω εδώ να τις δεις κι εσύ:

Σούπα γλυκοπατάτας με τυρί κρέμα

Κολοκυθόσουπα με τυρί κρέμα

Σούπα με μπρόκολο και φέτα

Και όσο μαγειρεύουμε τι λες να ακούσουμε κανένα podcast;

Η Έφη έχει μερικά πολύ ωραία επεισόδια στο Literalus που θέλω να ακούσω κι επειδή είναι πολύ φίλη μου είπε μεταξύ μας πως έρχονται κάποια παραπολυσυναρπαστικά για Οκτώβρη, κάνε εγγραφή κι εσύ να μην τα χάσεις, θα έχει και θρύλους και τέτοια που λατρεύουμε! Καμιά φορά ακούω την Avery after dark που έχει κάτι ωραίες υποθέσεις με στοιχειώματα, ή τις παλιές κι αγαπημένες του And that's why we drink, που τις έχω αφήσει η αλήθεια είναι εδώ και καιρό, για να δούμε τι κάνουν τα παιδιά. Καλά υπάρχουν και κάμποσα true crime εκεί μέσα, αλλά πλέον το άφησα το σπορ, πάρα πολλή αρρώστια και δε τη σήκωσε άλλο το στομάχι μου. Ίσως επιστρέψω κάποια στιγμή.

Ή μήπως μουσική; 

Τώρα με τη μουσική δε τα πάω τόσο καλά, δεν τα ξέρω, αλλά το φθινόπωρο αγαπώ να ακούω τζαζ και ψάχνω λίστες με τζαζ μουσικές ή έτοιμες φθινοπωρινές από το κασετόφωνο, η συγκεκριμένη με τίτλο Manhattan είναι εδώ και χρόνια αγαπημένη. Να τη βάλουμε να παίζει από πίσω έτσι κι αλλιώς. Τι ωραία όμως να την είχαμε σε δίσκο και να έπαιζε σε ένα πικαπ; Στόχοι για το μέλλον!

Πόσο όμορφες οι φθινοπωρινές μέρες, εγώ λέω να σημειώσουμε στο journal ή στο ημερολόγιό μας ή όπου θέλουμε ένα γενικότερο πρόγραμμα, ό,τι θέλουμε να κάνουμε ή να δοκιμάσουμε τις επόμενες εβδομάδες, πώς θέλουμε να το ζήσουμε. Να κολλήσουμε και αυτοκόλλητα και να κάνουμε ζωγραφιές! Με μανιτάρια, κίτρινα φύλλα και βελανίδια. Με ομπρελίτσες και γκρίζα σύννεφα. Τι ωραία που θα περάσουμε κι αυτό το φθινόπωρο, εύχομαι να έχουμε αρχικά την υγεία μας (θα φροντίσω να πάρω παραπολλεςβιταμινες πρώτα απ' όλα) και μπόλικη όρεξη για κόζινες! Κραγιόν να μην ξεχνάς να βάλεις. Το σκούρο, το φθινοπωρινό!

Μετά από απρογραμμάτιστες διακοπές αυτού εδώ του μπλογκ, αλλά που φαίνεται πως ήταν απαραίτητες, επιστρέφω λίγο πριν βγει το καλοκαίρι να σου μιλήσω για τα βιβλία του, για τις ταινίες και σειρές, για το πώς τα περάσαμε τέλος πάντων, ένας μικρός απολογισμός.

Αυτό τον Απρίλη είχαμε τρεις εποχές: καλοκαίρι, φθινόπωρο και άνοιξη. Δε ξέραμε τι να φορέσουμε, να μαζέψουμε τα χειμωνιάτικα; να βάλουμε κοντομάνικο; θα κρυώσουμε; θα σκάσουμε; κάποιοι πήγαν μέχρι και στη θάλασσα! Είχαμε και τη σκόνη ΧΡΙΣΤΕ μου τι σκόνη!!! Εμείς εδώ προς τα βόρεια δεν ζήσαμε λάιβ το Dune όπως στη νότια Ελλάδα, όχι πως στερηθήκαμε σκόνης, αλλά σίγουρα δεν είχαμε το σκηνικό αποκάλυψης της Αθήνας που είδαμε στα σόσιαλ (ευτυχώς, γιατί ήταν πολύ κρίπι).

Ο Μάρτης με τα τριήμερα είναι πια παρελθόν, τριήμερα που και τα δύο αν και πολυαναμενόμενα, δεν κύλησαν όπως θα ήθελα καθώς το πρώτο υπήρχε μια υποψία γαστρεντερίτιδας και το δεύτερο μια υποψία γρίπης (ωστόσο καθώς με έπιασε η νοικοκυροσύνη μου μια Κυριακή και αποφάσισα να πλύνω α λα σάμερ τα μπαλκόνια και τα παντζούρια μας, δηλαδή με σαγιονάρα και νερό να πέφτει στα πόδια, μπορεί και να την πάτησα, πολύ απλά, από μόνη μου!). Η γρίπη ακόμη δε με έχει αφήσει!

Ο Φεβρουάριος που έγινα 36 κι ό,τι λέμε πως η ηλικία είναι απλά ένα νούμερο εγώ μπήκα στα 36 και λίγες μέρες μετά με έπιασε η μέση μου και κράτησε το θέμα κοντά δύο βδομάδες. Είναι συσσωρευμένα χρόνια ακινησίας, αγυμνασιάς και κακής στάσης; Είναι ναι, αλλά δε με είχε πιάσει η μέση μου στα 26! Ωστόσο βρίσκω πάρα πολύ εγωιστικό και προσβλητικό μη σου πω, όταν κανείς γκρινιάζει γιατί έκλεισε ξερωγω τα 22 ΓΙΑΤΩΘΕΩ που αποφάσισα πως δε θα ξαναγκρινιάξω για την ηλικία μου (αν και φέτος το πήγα λίγο χιουμοριστικά πως "πενθώ τα νιάτα μου" φόρεσα και μαύρα και γυαλί, αλλά με κόκκινο κραγιόν γιατί ντάξει, ήταν η μέρα μου, και είχε την πλάκα του, ιδίως γιατί χρησιμοποιώντας αυτό το κόνσεπτ έβαλα τους μικρότερους στη δουλειά να μου κάνουν θελήματα!). 

Μέρος πρώτο:

Η ΣΧΟΛΗ

Οι σπουδές μου στο τμήμα γαλλικής γλώσσας και φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ήταν μια πολύ καλή ιδέα, παρόλο που αισθάνομαι πως δεν τις αξιοποίησα όπως θα έπρεπε, παρά το ότι δεν κάνω αυτή τη δουλειά σήμερα. Ή καμία σχετική για να είμαι πιο ακριβής..

Αφορμή ένας μελλοντικός συνάδελφος (αν μπορώ ακόμη να χρησιμοποιήσω αυτό τον όρο) που είναι νυν φοιτητής στο τμήμα της γαλλικής στο ΑΠΘ, είπα να φέρω στο σήμερα κάποιες αναμνήσεις από τα φοιτητικά μου χρόνια, στη Θεσσαλονίκη, πώς ήταν τότε τα πράγματα για μένα γενικά αλλά και ως βιβλιοφάγο, και γιατί η σχολή που επέλεξα (έχοντας τα διπλάσια μόρια απ' όσα είχε στη βάση της) ήταν για εμένα μια καλή επιλογή που δεν μετανιώνω ακόμη κι αν σήμερα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη δουλειά που κάνω, αφού ήταν απλά αδύνατο να ζω μόνο από αυτό.

Μια και αποφάσισα πως τα 8 πραγματάκια ήρθε ο καιρός να μπουν στο ράφι, μα επειδή δε θέλω να σταματήσω να σου λέω τα νέα μου όσον αφορά ιδίως τα βιβλία που πήρα ή εκείνα που διάβασα ή αν αξίζει να αναφερθεί κάποια ταινία ή σειρά ένα τραγούδι ή μια σκέψη, ξεκινώ νέα σειρά που κάπως είναι παραλλαγή του προηγούμενου best of, ή ίσως εξέλιξή του! Ελπίζω να το αγαπήσεις όσο αγάπησες τα 8 πραγματάκια!