Χρόνος ανάγνωσης: περίπου 6 λεπτά

Εγώ που με διαβάζεις είμαι από τους πιο ψηφιακά ενεργούς ανθρώπους, πέραν της δουλειάς μου (υπάλληλος σε eshop), ολόκληρη η ζωή μου γίνεται όλο και πιο ψηφιακή, εντελώς συνειδητά κιόλας, καθώς νιώθω πως με διευκολύνει και το προτιμώ. Παρουσία σε όλα τα σόσιαλ, ψηφιακό ρολόι, ψηφιακό πορτοφόλι, αποκλειστικά online αγορές, όλα, τα πάντα, γίνονται ψηφιακά και πάντα το δέχομαι και το υιοθετώ χωρίς καμία αντίρρηση, ίδιον του Υδροχόου άλλωστε, να δέχεται με ενθουσιασμό την εξέλιξη.

Ωστόσο.

Ως άνθρωπος που έχει ζήσει και το πριν, που ήταν πολύ πιο ξεκούραστος ο εγκέφαλος, πιο καθαρό το μυαλό, πιο απλά τα πράγματα γενικότερα, πολύ συχνά με απασχολεί η εξάρτηση (κυριολεκτική εξάρτηση!) από τον ψηφιακό κόσμο, κάτι που έχω παρατηρήσει πως παιδιά που γεννήθηκαν κοντά στην αλλαγή της χιλιετίας και μετά δεν τους έχει απασχολήσει ποτέ. Έχω κάνει στο παρελθόν digital detox που ήταν από τις πιο καλές και υγιείς αποφάσεις, πλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα να το επαναλάβω στον ίδιο βαθμό, κυρίως εξαιτίας της παρέας μου που "υπάρχει" διαδικτυακά, λόγω απόστασης, και δεν γίνεται να μην βρίσκονται στην καθημερινότητά μου. Από την άλλη πλευρά δε μου αρέσει το ότι υπάρχει ανάγκη για digital detox, σημάδι πως είναι εκτός του ελέγχου μου και αντί να το απολαμβάνω, με έναν τρόπο το υπηρετώ.

Κάπου είδα σε στόχο για τη νέα χρονιά το εξής: "go analog" και λέω, ωπ! Τι θέλει να πει εδώ; Κάπως μου τράβηξε την προσοχή και είπα να το ψάξω λίγο. Επιστροφή σε έναν πιο αναλογικό τρόπο ζωής, δεν είναι κάτι που αποκλείει την ύπαρξη ή χρήση των ψηφιακών μέσων, είναι όμως η συνειδητή επιλογή να αλλάξεις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητάς σου που θα σε βοηθήσουν να είσαι περισσότερο παρούσα/ών και θα απολαμβάνεις περισσότερο όλα εκείνα που στο βωμό της ευκολίας έχουν κάνει το σύνολο της ζωής μας μια ψυχρή ρουτίνα. 

• να έχεις πορτοφόλι, με μετρητά και να ψωνίζεις χωρίς κάρτες
• να επιλέξεις ένα κανονικό ρολόι αντί για smartwatch (αυτό δεν ξέρω αν θα το κάνω)
• να έχεις ένα κανονικό ξυπνητήρι αντί για το κινητό σου
• να διαβάζεις σε φυσικό αντίτυπο το βιβλίο σου από οτιδήποτε άλλο
• να βάζεις μουσική από έναν άλλο τρόπο πέραν του κινητού/υπολογιστή σου (cd; δίσκος; ραδιόφωνο; κάτι τέτοιο). 
• να σημειώνεις σε χαρτί κάτι που θέλεις να θυμάσαι (σκέψεις, to-do λίστα, ψώνια)
• να μην είναι τα πάντα γύρω σου content για τα σόσιαλ, πχ ένα ωραίο τοπίο, το παιχνίδι του παιδιού σου, ο καφές με την κολλητή
  
• αντίστοιχα να μη μένουν όλες οι φωτογραφίες στο κινητό σου, να εκτυπώνονται κάποιες ξεχωριστές και να μπαίνουν σε κορνίζες, άλμπουμ κλπ.
• να ψωνίζεις και από φυσικά καταστήματα, όχι μόνο από ηλεκτρονικά 
• να δεις μια ολόκληρη ταινία χωρίς κινητό ή ιδανικά στο σινεμά
  

Άλλο ένα χαρακτηριστικό του "αναλογικού" τρόπου ζωής είναι το mono-tasking, που ναι μεν έχουμε εκπαιδευτεί να κάνουμε παράλληλα πολλά πράγματα (έχω ανοιχτή σειρά να παίζει στο κινητό σε παραθυράκι πάνω από παιχνίδι ενώ παράλληλα μπαίνω και σε όλα τα σόσιαλ κάθε τρεις και λίγο και απαντάω σε μηνύματα) αλλά τελικά αυτό είναι πολύ κουραστικό, και ξέρεις τι το κάνει ακόμη πιο κουραστικό και επίσης έχουμε συνηθίσει; Οι διαφημίσεις! Που είναι κυριολεκτικά παντού και ταΐζουν με παραπολλές άχρηστες πληροφορίες το ήδη γεμάτο κεφάλι μας.

➤ Όταν είναι η ώρα του βιβλίου, το κινητό πρέπει να βρίσκεται ιδανικά σε άλλο χώρο, όχι κλειστό δίπλα, όχι γυρισμένο ανάποδα (δε ξέρεις πόσες φορές έχω νιώσει ευγνωμοσύνη που τελείωσε η μπαταρία μου και μπορώ επιτέλους να διαβάσω απερίσπαστη, πράγμα που βρίσκω πραγματικά θλιβερό!). Άλλο tip για ανεμπόδιστο διάβασμα, είναι να βγαίνει offline το κινητό κάθε απόγευμα ή μετά τις 21:00, ή όποτε είναι ο χρόνος για διάβασμα τέλος πάντων. Να μην είναι πάντα συνδεδεμένο στο ίντερνετ.

➤ Όταν βάλεις μουσική, να κάνεις μόνο αυτό, να ακούσεις μουσική. Χωρίς να κάνεις κάτι ακόμη παράλληλα. Ή όταν ακούς ένα podcast (αν και κινδυνεύω να με πάρει ο ύπνος αν κάνω κάτι τέτοιο, αποκλειστικά) ή ένα audiobook (είπαμε, δεν μιλάμε για εξάλειψη του ψηφιακού κόσμου, μιλάμε για περιορισμό), μπορείς να κάνεις ένα ρόφημα, να καθίσεις στο μπαλκόνι σου και να... παγώσεις στην προκειμένη 😅 ας το αφήσουμε αυτό για πιο ανοιξιάτικες μέρες!

➤ Να αφήσεις τον εαυτό σου να βαρεθεί ΧΩΡΙΣ οθόνες. Το πρώτο πράγμα που κάνω αυτόματα πλέον όταν νιώσω βαρεμάρα, είναι να ανοίξω το tiktok. Αυτός, άξουαλι, είναι χρυσός κανόνας και για τα παιδιά. Πρέπει να βαρεθούμε γιατί έτσι επιστρέφουμε στο σώμα μας, ξεκουραζόμαστε και μπορεί να γίνουμε πραγματικά δημιουργικοί. Χώρο στη βαρεμάρα, λοιπόν.

➤ Ενασχόληση με χόμπι που απαιτούν παρουσία. Όπως είναι το διάβασμα, που δεν μπορείς να κάνεις ενώ παρακολουθείς παράλληλα μια σειρά, ένα δύσκολο παζλ (με παρέα κιόλας είναι ακόμη καλύτερο), μια βόλτα ή περπάτημα γενικότερα χωρίς ακουστικά και οπωσδήποτε χωρίς κινητό στο χέρι. Θα πρόσθετα εδώ και το μαγείρεμα ή τον αθλητισμό, για εσένα που σε αφορούν περισσότερο 😅. Εγώ για την ώρα φλερτάρω με την κηπουρική, το bullet journaling και λίγο με το πλέξιμο.

Μια συνάδελφος blogger που έχει μιλήσει για το θέμα, προτείνει ένα ακόμη "κόλπο", να βάλεις κάποιους μικρούς αλλά πολύ συγκεκριμένους στόχους, όπως για παράδειγμα να σκιτσάρεις 30 λουλούδια σε 30 μέρες, ή να κάνεις μια καινούργια συνταγή κάθε σαββατοκύριακο για 3 μήνες και να καταγράφεις σε ένα τετράδιο μαγειρικής τις σκέψεις σου, ανάλογα με το τι σε ενδιαφέρει περισσότερο και με τι ασχολείσαι. Και κάτι ακόμη που μου άρεσε: να βρεις κάτι που πραγματικά σε συναρπάζει και να εντρυφήσεις σε αυτό εις βάθος (για παράδειγμα μπορεί να είναι η αστροφυσική, ή η γεωγραφία, ή η ελληνική μυθολογία).

Δεν είναι σε καμία περίπτωση εύκολο να περάσεις από τον σχεδόν πλήρως ψηφιακό τρόπο ζωής στον πιο αναλογικό, να γυρίσεις από το τρίωρο σκρολάρισμα στο τρίωρο διάβασμα, είναι αδύνατο, μάλιστα όταν έχεις αποκτήσει ένα εύρος προσοχής των 3ων δευτερολέπτων (ευχαριστούμε tiktok) και έχεις αφιερώσει ψυχή και πνεύμα ανεμπόδιστα σε ένα μέσο που είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε να είναι πλήρως εθιστικό για να πας σε δραστηριότητες που πραγματικά ΔΕΝ είναι το ίδιο (και καλά κάνουν). Όμως κάποτε μπορούσες, και μπορούσα, να διαβάσουμε ένα βιβλίο κλασσικό των 500ων σελίδων. Μας ήταν μάλιστα ευχάριστο, ακόμη κι αν δε συνέβαινε τίποτα το συναρπαστικό για το μισό βιβλίο πέρα από χτίσιμο χαρακτήρων. Τώρα αν δεν είναι page turner θα το βρούμε κάπως φλύαρο ή "όχι για εμάς". 

Μπορεί να μιλάει αποκλειστικά η δική μου ανάγκη για έναν πιο αναλογικό τρόπο ζωής, μπορεί να με τρομάζει κιόλας ο εθισμός μου. Όμως είναι η αρχή της χρονιάς, τώρα που βάζουμε τους στόχους μας για το νέο έτος και τα λοιπά και παρά το ότι δεν έχω βάλει πολλούς και σοβαρούς στόχους όπως σε έχω συνηθίσει κι εσένα κάθε χρονιά, έχω βάλει τουλάχιστον δύο βασικούς: Ο ένας είναι να ζω λίγο πιο αναλογικά. Ο δεύτερος είναι να μην ψωνίσω άλλο πολυεστέρα. Πιστεύω πως μπορούν να δώσουν λίγη ποιότητα στη ζωή μου γενικότερα και προφανώς δε ξέρω πόσο και πώς θα τα καταφέρω και τα δύο, όμως θα προσπαθήσω. Και τα δύο.

Εσύ νιώθεις την ανάγκη να ζεις πιο αναλογικά τη ζωή σου; 

*όλες οι φωτογραφίες είναι από το pinterest