Μια μίνι (!) στήλη ενημερωτικού χαρακτήρα έρχεται στη Χώρα των Βιβλίων, εμπνευσμένη από ένα trend του tiktok "Last, Now, Next" για να σου λέω λίγο πιο αναλυτικά τι διάβασα με μίνι ριβιού, τι διαβάζω (ώστε καταγεγραμμένα να μην τα ξεχνάω, κάτι που συμβαίνει πολύ πιο συχνά απ' όσο θα ήθελα να παραδεχθώ) και τι σκοπεύω να διαβάσω μετά βάση προγράμματος. Τα εκτός προγράμματος που είναι λόγο διάθεσης, θα αναφέρονται σε επόμενο άρθρο στην κατηγορία "Διάβασα" δε θα σου τα έχω και κρυφά!

Κάπως σκοπός μου είναι να γίνεται μια καταγραφή που δεν κάνω πλέον καθόλου καθώς έχω ψιλοβαρεθεί το goodreads, έχω σταματήσει να το πολυχρησιμοποιώ (έβρισκα ακραία αγχωτικό το ετήσιο challenge του και το γεγονός πως όσα χρόνια κι αν περάσουν το goodreads δε ξοδεύει ούτε μισή δημιουργικότητα για να εξελιχθεί κάπως, ε με έχει ξενερώσει, αλλά βαριέμαι και να πάω σε άλλο αντίστοιχο, λόγο όγκου). Αλλά ας μην ξεφεύγω με σκέψεις μου.

Διάβασα

Πέντε μικρά γουρουνάκια, της Άγκαθα Κρίστι, με βαθμολογία 4,5 στα 5.

Περίληψη: Μαμά καταδικάζεται πως σκότωσε μπαμπά. Κόρη μετά από 15 χρόνια αποφασίζει να ανοίξει την υπόθεση γιατί θεωρεί τη μαμά αθώα και ζητά τη βοήθεια του Πουαρώ. Εκείνος αναλαμβάνει να μελετήσει την οπτική των πέντε διαφορετικών ατόμων που ήταν παρόντες όταν έγινε ο φόνος.

Μίνι σχολιασμός: Εξαιρετική υπόθεση του Πουαρώ χωρίς να κουράζει καθόλου, με ιδανική δομή για να διαβαστεί άνετα καθώς πηγαίνουμε σε κάθε κεφάλαιο σε έναν από τους πέντε υπόπτους και κάπου προς τη μέση του βιβλίου που πλέον τους έχουμε γνωρίσει λίγο μπορούμε να κάνουμε και τις υποθέσεις μας με μια κάποια ασφάλεια. Ο μόνος λόγος που του έκοψα μισό αστεράκι, ήταν επειδή το τέλος μου φάνηκε κάπως απότομο, σα να μου έλειψε μια κάποια κάθαρση, χωρίς να υπονοώ πως δεν υπήρξε, ίσως απλά δεν μου ήταν αρκετή.

Ακοταρ 4, της Σαρούλας, με βαθμολογία 2,5 στα 5.

Περίληψη: Το παρεάκι του άκοταρ μετά τα θλιβερά γεγονότα και τους πολέμους, ετοιμάζεται να περάσει τα πρώτα τους χριστούγεννα, μόνο που δεν έχουν χριστούγεννα έχουν ηλιοστάσιο; ησιμερία; αλλά βασικά είναι χριστούγεννα. Σε όλο το βιβλίο ψωνίζουμε δώρα και κάνουμε ετοιμασίες, αναρωτιόμαστε ποιο θα έρθουν και αν η Νέστα θα μας κάνει την υπέρτατη τιμή να μας δώσει λίγη από την πολύτιμη σημασία της.

Μίνι σχολιασμός: Κάθε κεφάλαιο είναι από την οπτική κάποιου άλλου, δεν είμαστε αποκλειστικά από τα μάτια της Φέυρα εδώ, δε μου πολυάρεσε, σε γενικές γραμμές είχα την αίσθηση πως διαβάζω φαν φιξιο της Σαρούλας για δικά της βιβλία και δικούς της ήρωες. Ή σα να βλέπω το christmas special επεισόδιο σε σειρά του Netflix. Ψιλοάχρηστο. Εκτός αν είσαι σουπερφαν, που οκέι, η Σαρούλα έχει κατά κύριο λόγο σούπερφανς, οπότε το ακούω. Ζούσα και χωρίς αυτό.

Δεν είναι μέρος αυτό για εργένηδες, της Φελίσια Κίνγκσλεϊ, με βαθμολογία 10 στα 5!

Θα σου έλεγα να ΜΗΝ διαβάσεις τίποτα παρακάτω και απλά να πας να το διαβάσεις χωρίς να γνωρίζεις, όπως έκανα εγώ.

Περίληψη (μη συνεχίζεις σου λέω!!) : Retelling της Περηφάνιας και Προκατάληψης, ΟΧΙΜΟΝΟ του βιβλίου της Όστεν, αλλά και όλων ΟΛΩΝ των εκδοχών της που αγαπάμε. Και όταν λέω όλων, εννοώ και τον Ντάρσυ να τινάζει το χέρι του επειδή ακούμπησε στο χέρι της Ελίζα, και να βουτάει στο νερό για να δροσιστεί, και να τον λένε Μάικλ και να είναι Βρετανός (Μάικλ-Μαρκ από την Μπρίτζετ, δε ξέρω, το ακούω κάπως δηλαδή), και ο κύριος Κόλινς υπάρχει, μόνο που εδώ είναι νεκροθάφτης (ταιριαστό) και οι μικροδιαφορές είναι πάρα πολύ βολικές και ιδανικές. Παράλληλα η ιστορία εκτυλίσσεται στην Ιταλία σε αμπελώνες (τι πιο ιδανικό για καλοκαίρι, πες μου. Περιμένω.) με το γνωστό χιούμορ της Κίνγκλεϊ. Α και το smut, ελάχιστο!

Μίνι σχολιασμός (αφού επιμένεις!): Το βιβλίο δεν κάνει καθόλου κοιλιά διαβάζεται μονορούφι και είναι ακραία απολαυστικό, δε ξέρω πόσο πρέπει να τονίσω σε όλους να διαβάσουν Κίνγκσλεϊ χθες, είναι από τους λίγους λόγους που έχω κρατήσει το jukebooks ενεργό, αν και να σου πω την αλήθεια αγαπώ τόσο τα βιβλία της που νιώθω πως τα αδικώ με το να τα ακούω. Μου υπόσχομαι πως το συγκεκριμένο τουλάχιστον θα το πάρω και έντυπο και μια μέρα θα το ξαναδιαβάσω, σωστά. Δε θυμάμαι πότε διάβασα βιβλίο τελευταία φορά με τόσο ενθουσιασμό!

Διαβάζω

Μια έξαλλη Οδύσσεια, του Κορτώ

Η ιστορία μέχρι τώρα: Ο Κορτώ με το γνωστό του ύφος αφηγείται την ιστορία σπάζοντας τον τοίχο και απευθυνόμενος συχνά, ως άλλος Οδυσσέας, απευθείας στον αναγνώστη, λέει την ιστορία με πάρα πολλές πικάντικες λεπτομέρειες και αρκετή βωμολοχία. Είχα χρόνια να διαβάσω Κορτώ και είχα ξεχάσει τη γραφή του, ομολογώ πως δυσκολεύομαι λίγο να προσαρμοστώ καθώς πλέον διαβάζω εντελώς άλλο στυλ, αν και παρά τις υπερβολές ενίοτε βρίσκω το χιούμορ του πολύ πετυχημένο. Θα δω αν στο τέλος υπερισχύσει το πόσο απόλαυσα το βιβλίο ή πόσο με ενόχλησε για το αν θα διαβάσω ξανά, μελλοντικά, κάτι δικό του. Σκέφτηκα πως ήθελα αναμφίβολα να διαβάσω την Οδύσσειά του (που με αναφορές στον Νόλαν μάλλον είναι τώρα ο μόνος καιρός που έχει πραγματικά νόημα να διαβαστεί) γιατί είχα πραγματικά γελάσει με την Ελληνική Μυθολογία του, ίσως όμως τότε ήμουν ένας άλλος άνθρωπος. Θα δούμε.

Conrad's Fate, της Diana Wynne Jones

Η ιστορία μέχρι τώρα: Το προτελευταίο βιβλίο της σειράς των Κρεστόμανσι είναι ίσως το πιο αλλοπρόσαλλο και με τις περισσότερες περιγραφές της τοποθεσίας. Βέβαια, είναι που στον κόσμο του Κόνραντ γίνεται κάτι που αλλάζει λίγο τον ρου της ιστορίας πράγμα που προκαλεί άμεσα ένα σωρό μικροαλλαγές στα πάντα, από το χρώμα της καρέκλας ως τον τίτλο του βιβλίου σου, και ίσως η συγγραφέας θέλει να χαώσει τον αναγνώστη για να νιώσει όπως οι ήρωές της. Και το πετυχαίνει. Ως εκ τούτου θα σου πω πως δεν είναι από τα αγαπημένα μου της σειράς, ίσως το λιγότερο απολαυστικό, αν και δεν παύει να είναι ένα καταπληκτικό ανάγνωσμα, κομφορτ και ιδανικό για οποτεδήποτε. Πιστεύω πως σήμερα θα το τελειώσω και το διαβάζω μαζί με τη Μιχαέλα.

Silver Flames, της Σαρούλας

Η ιστορία μέχρι τώρα: Το τελευταίο βιβλίο της σειράς του άκοταρ με κεντρική ηρωίδα την ανυπόφορη Νέστα, με κάνει να νιώθω πως διαβάζω μια ιστορία από την πλευρά της Άμπριτζ που πραγματικά απεχθάνομαι περίπου στον ίδιο βαθμό, δε μπορώ να τη δικαιολογήσω ούτε λιγάκι και το ΜΟΝΟ που με κάνει να την ανεχτώ είναι η παρουσία του Κάσιαν, οι αναφορές σε αυτόν τον Κοσέι που καταλαβαίνω πως θα συναντήσουμε στα αναμενόμενα άκοταρ που θα κυκλοφορήσουν φέτος και η ύστατη ελπίδα μου να έχει τέτοιο σκατοχαρακτήρα για κάποιο μαγικό λόγο που θα το βρούμε θα το φτιάξουμε και όλα καλά. ΕΛΠΙΖΩ! Σε συνανάγνωση με τη Μπάρμπι που το κάνει επανάληψη οφ κορς..

Το θεώρημα της αγάπης, της Άλι

Η ιστορία μέχρι τώρα: Το πρώτο βιβλίο της Άλι με πρωταγωνίστρια την επιστήμονα Όλιβ και τον επίσης επιστήμονα και παραπολυσοβαροκαιεξαιρετικασωματωδη Άνταμ, που παριστάνουν πως είναι ζευγάρι, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Ήθελα μετά την Κίνγκσλεϊ να πιάσω κάτι παρεμφερές και μια και θα βγει η ταινία κάπου τον Σεπτέμβρη λέω ας πάει στα κομμάτια. Διάβασα με τη μια κάπου στις 100 σελίδες, οπότε μάλλον καλά θα πάει αυτό. 

Θα διαβάσω

Μια δασκάλα, δύο φόνοι και ένας έρωτας, της Έλενας Γκίκα-Πετρουλάκη

Θα διαβαστεί για τον Σεπτέμβρη στο dodosbookclub (σου ετοιμάζω αναλυτικά τι έρχεται το φθινόπωρο σε ξεχωριστό άρθρο), και είναι η πρόταση της Σαράνας ως ένα αγαπημένο της βιβλίο. Δεν έχω ιδέα περί τίνος πρόκειται αλλά κάπως πιστεύω πως θα είναι πολύ πολύ καλό! Όλα τα βιβλία που πρότειναν τα ντόντος ήταν πάρα πολύ καλά και τώρα απλά πάω όπου με πάνε.

Spellshop, της Sarah Beth Durst

Είπαμε με τη Μιχαέλα τον Σεπτέμβρη να διαβάσουμε επιτέλους το Spellshop που και οι δυο το έχουμε... αρκετό καιρό στα ράφια μας και λίγο έσπρωξε η μια την άλλη. Επίσης δεν ξέρω ακριβώς περί τίνος πρόκειται, αλλά τις προάλλες είδα να το προτείνουν ως ανάγνωσμα αν σου αρέσει το Kiki's Delivery Service και κάπως ήμουν Sold! Πιστεύω λίαν συντόμως.. δηλαδή μάλλον από βδομάδα.

Αυτά μέχρι στιγμής, πες μου και τα δικά σου και ραντεβού στο επόμενο!