Πάμε για άλλη μια ενημέρωση για την αναγνωστική μου κατάσταση αυτή τη στιγμή, με μινι ριβιούζ για αυτά που διάβασα, κάποιες εντυπώσεις γι' αυτά που διαβάζω και σχέδια γι' αυτά που θα διαβάσω μετά.

Μπόνους και ένα πιθανό dnf στο τέλος (μπόνους για ποιον; δε ξέρω!)

 ΔΙΑΒΑΣΑ

Το θεώρημα της αγάπης, της Άλι Χέιζελγουντ, με βαθμολογία 3 στα 5 (με επιείκεια)

Το πρώτο βιβλίο της Άλι με το οποίο γνωρίσαμε τη συγγραφέα που γράφει για γυναίκες της επιστήμης σε ανδροκρατούμενους χώρους, για ογκώδης ψηλούς και γυμνασμένους άντρες που τις "βλέπουν", για παρεξηγήσεις που οδηγούν σε φλογερούς έρωτες και τα λοιπά. Αναμφίβολα η Άλι έχει σημαντική εξέλιξη στη γραφή της, αν και δεν μπορώ να πω πως εκτιμώ την κατακόρυφη αύξηση του ερωτικού στοιχείου στα νεώτερα βιβλία της. Σε αυτή την πρώτη της ιστορία, το smut ήταν τόσο όσο. Σε γενικές γραμμές όμως το βιβλίο μου φάνηκε αργό, λίγο με κούρασε, η εξέλιξη της ιστορίας ήταν εντελώς αναμενόμενη, πλέον και με τόσα πολύ καλύτερα που έχει γράψει ο λόγος ύπαρξης του συγκεκριμένου νιώθω πως είναι καθαρά νοσταλγικός και.. ιστορικός ίσως. Το δε τελευταίο κεφάλαιο με την οπτική του Άνταμ ήταν λόγος να ρίξω τη βαθμολογία μου, γενικά όταν μου δίνεις μια ιστορία και μετά μου την ξαναδίνεις από άλλη οπτική αλλά ΤΗΝ ΙΔΙΑ ιστορία όχι κάποια "κομμένη σκηνή", αυτά που ΗΔΗ μου έχεις αφηγηθεί, από μένα είναι όχι.

Τέλος πάντων το διάβασα γιατί θα βγει η ταινία τώρα και θέλω να το δω.

 Conrad's Fate, της Diana Wynne Jones, με βαθμολογία 3,5 στα 5

Το λιγότερο αγαπημένο μου της σειράς των Crestomanci, για δύο λόγους:

1. Οι ΠΑΡΑΠΟΛΛΕΣ περιγραφές τοποθεσιών, που είναι σημαντικές ναι γιατί πρόκειται για έναν κόσμο όπου αλλάζουν κάπου κάπου οι "πιθανότητες" και αλλάζει έπειτα ολόκληρος ο κόσμος βάση των νέων δεδομένων, αλλά σε πολύ μικρές λεπτομέρειες (όπως ο τίτλος ενός βιβλίου ή το χρώμα που είναι η μπλούζα σου). Έχουμε κλασσικά ένα παιδί, τον Κόνραντ, που του έχουν πει όλοι οι ενήλικες ψέματα για να τον εκμεταλλευτούν και να πετύχουν τους φοβερούς σκοπούς τους, έχουμε τον Κατ από το πρώτο βιβλίο μαζί του σε όλη την ιστορία, έχουμε ένα τέλος που μοιάζει με οριστικό τέλος, αλλά δεν έχουμε...
2. ...ΟΥΤΕ ΜΙΣΗ εμφάνιση του ίδιου του Κρεστόμανσι, που αν ΜΑΣ ρωτάς είναι βασικότατο κομμάτι της εμπειρίας μας από το σύνολο της σειράς. Τον περιμένουμε πάντα να εμφανιστεί με τα φανταχτερά του ρούχα και τον ήρεμο χαρακτήρα του. Ήταν λες και τον πλήρωνε η συγγραφέας και δεν έβγαινε το καστ να τον φέρει στο βιβλίο ΟΥΤΕ ΛΙΓΑΚΙ!

Η γραφή της Τζόουνς είναι πάντα comfort και αγαπημένη, αν και στο συγκεκριμένο βιβλίο ήταν χαώδης. Μου κάνει εντύπωση η τόσο ψηλή βαθμολογία του στο goodreads (4.09), συγκριτικά με άλλα της σειράς, δηλαδή. Και μας έχει μείνει το τελευταίο και κάποιες έξτρα μικρές ιστορίες. 

ΔΙΑΒΑΖΩ

Spellshop, της S.B.Durst

Αυτό το βιβλίο το έμαθα καθαρά από το πανέμορφο εξώφυλλό του και τον πολλά υποσχόμενο τίτλο του. Η ιστορία ξεκινάει με την Κέιλα, που είναι βιβλιοθηκονόμος στη μεγάλη βιβλιοθήκη με τα βιβλία μαγείας του βασιλείου, όπου η μαγεία είναι απαγορευμένη για τους κοινούς θνητούς με αποτέλεσμα να υποφέρει ο λαός. Αυτό ανατρέπεται από την αρχή, όπου σκοτώνουν τον βασιλιά και βάζουν φωτιά στη βιβλιοθήκη του. Η Κέιλα σώζει κάποια λίγα βιβλία και το σκάει μαζί με τον Καζ, ένα φυτό αράχνη με.. φοβερή προσωπικότητα, που μιλάει (όμπβιουσλι!)

Όποτε κάθομαι να διαβάσω αυτό το βιβλίο νιώθω πως βρίσκομαι μέσα σε ένα από αυτά τα ονειρεμένα γλυκούλικα κότατζ που βλέπουμε στα σόσιαλ, που μυρίζει ζεστή μαρμελάδα και φυσάει ένα απαλό αεράκι από το ανοιχτό παράθυρο που κουνάει απαλά την κουρτίνα και οι ακτίνες του ήλιου περνάνε μέσα από το χρωματιστό βιτρό κάνοντας σχέδια στο καρό πλακάκι του πατώματος και.. δε ξέρω αν με πιάνεις.. 

Μέχρι στιγμής το αγαπώ, δεν υπάρχει κάποια τρομερή εξέλιξη, είναι αργό, ΑΛΛΑ δεν είναι καθόλου βαρετό παρόλα αυτά. Το μόνο που δε μπορώ να συνηθίσω είναι πως η κεντρική ηρωίδα είναι γαλάζια με σκούρο μπλε μαλλί και υπάρχουν merhorses (απλά, όχι!)

Ασημένιες φλόγες, της S.J.Maas

Πλησιάζοντας προς το τέλος του (δε ξέρω για ποιο λόγο καν) δεύτερου τόμου του βιβλίου της Νέστα, έχω να πω πως δεν έχει τόσο πολύ σεξ όσο μου έλεγαν όλοι, έχει όσο έχουν όλα αυτά τα βιβλία, νιώθω πως αφορά πλήρως και αποκλειστικά το χτίσιμο χαρακτήρα της -αντιπαθέστατης- μεγάλης αδερφής της Φέιρα, ενώ μας δίνει κάποια ασήμαντα τυράκια για τη συνέχεια της σειράς, που αν δεν είχαμε δει κάποια ονόματα στην περίληψη των επόμενων (πχ τον Κόσεϊ) αμφιβάλλω πολύ να τα είχαμε ουσιαστικά προσέξει σε αυτό το βιβλίο. Η Νέστα ΟΣΟ redemption κι αν της δώσουμε θα μου είναι πάντα φριχτά, αφάνταστα, αντιπαθητική, ακριβώς το είδος του ανθρώπου που μιλάει επίτηδες αφιλτράριστα για να σε πληγώσει και με το οποίο δεν θέλω να έχω καθόλου σχέσεις, επαφές, τίποτα στη ζωή μου, κι όποια λέει πως ταυτίζεται με τη Νέστα ΣΥΓΓΝΩΜΗ, αλλά την κρίνω γι' αυτό! Ιδίως τώρα που χόρτασα με την τοξικότητά της.

Μια δασκάλα, δυο φόνοι και ένας έρωτας, της Έλενας Γκίκα-Πετρουλάκη

Το πρώτο βιβλίο της σεζόν για το dodos, είναι ένα αστείο αστυνομικό, που όμως έχει και μεταφυσικό στοιχείο αφού η κεντρική μας ηρωίδα (η εν λόγω δασκάλα) είναι υπερ-ενσυναισθητική (δε ξέρω πώς λέγεται) μέντιουμ να το πω απλά και προσλαμβάνεται για να βοηθήσει στη λύση ενός διπλού φονικού που έγινε πριν χρόνια, λίγες μέρες πριν παραγραφεί (υποθέτω για το σασπένς). Το βιβλίο είναι από Ελληνίδα συγγραφέα και είχα αρκετό καιρό να διαβάσω κάτι τέτοιο. Μέχρι στιγμής και καθώς είμαι πολύ αρχή ακόμα, θα πω πως διαβάζεται πανεύκολα και πολύ ευχάριστα, δεν χαώνεσαι με τους ήρωες και τους υπόπτους, ΑΛΛΑ δεν ξεχωρίζει ποιος μιλάει καθώς όλοι έχουν το ίδιο ύφος ακριβώς, το ίδιο χιούμορ, την ίδια ειρωνεία, ασχέτως ηλικίας, κοινωνικής θέσης, προσωπικότητας, και με ενοχλεί ΒΑΘΙΑ να διαβάσω λέξεις όπως "μανούλα" "κουρκουμπινάκι μου" κλπ. Εμένα. Γιατί είμαι dead inside. Όμως όπως σου είπα είμαι ακόμα τόσο στην αρχή που μπορεί να τα συνηθίσω όλα αυτά και να μη με πειράζουν παραπέρα.

ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΩ

Λίγο πριν βγει ΚΑΙ αυτή η ταινία (που τελικά το ποια ταινία θα βγει για κάποιο λόγο είναι κίνητρο για να διαβάσω κάποια βιβλία, ΑΝ ΚΑΙ δεν είμαι ο άνθρωπος που πηγαίνει εύκολα σινεμά και θα πάω βαριά και 2 φορές το χρόνο πλέον..) είπαμε με δύο φίλες να διαβάσουμε το βιβλίο που κρίνοντας από το πρώτο, θεωρώ πως και αυτό δε θα έχει τόση σχέση με την ταινία του (γκρινιάζουμε γενικά για τις μεταφορές των αγαπημένων μας βιβλίων, αλλά τι να πουν και τότε στα 80ς-90ς που οι ταινίες ήταν πλήρη φαν φίξιο συγκριτικά με τα πρωτότυπα έργα τους!) αλλά τέλος πάντων, τα βιβλία αυτά είναι μικρά, θα κάνουμε κάτι γι' αυτό. 

Το κινούμενο κάστρο, της Diana Wynne Jones

Το δεύτερο βιβλίο του μήνα για το dodos θα είναι μια επανάληψη (για μένα) του Howl's Moving Castle που θέλω να δω την ελληνική του μετάφραση και βασικά να δώσω την ευκαιρία σε περισσότερο κόσμο να γνωρίσει μια από τις αγαπημένες μου συγγραφείς έβερ (το ξέρω πως δε θα αρέσει σε όλους ή θα τη βρουν ενδεχομένως παιδική τη γραφή της, αλλά είμαι οκέι με αυτό.. ή θα προσπαθήσω να είμαι!)

DNF? 

Μια έξαλλη Οδύσσεια, του Αύγουστου Κορτώ

Έχω αρκετό καιρό να πιάσω το βιβλίο αυτό και ομολογώ πως και ο ενθουσιασμός μου ξεφούσκωσε και το βιβλίο ήθελε λίγη προσπάθεια για να με κρατήσει. Δεν το βάζω οριστικά στα dnf μου, καθαρά λόγω μικρού μεγέθους, αλλά ίσως και να το βάζω. Ίσως μάλιστα να το μεταπουλήσω κιόλας.. δεν έχω αποφασίσει ακόμη.

Αυτά μέχρι στιγμής, πες μου και τα δικά σου και ραντεβού στο επόμενο!