Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Αγώνες Πείνας: Φωτιά (σπόιλερ)

Την τριλογία των Αγώνων Πείνας τη σνόμπαρα για καιρό, πιθανών να έφταιγε το ότι την εκθείαζε τόσο η Στέφανι Μέγερ (βλ. Twilight) αν και για να πω την αλήθεια από εκείνη την έμαθα... Όταν είδα την πρώτη ταινία δεν μου άρεσε. Αγανάκτησα μάλιστα με όλο αυτό το σκεπτικό ενός κόσμου τόσο άκαρδου, τόσο βίαιου και τόσο επιφανειακού. Τελικά συνειδητοποίησα πως ο κόσμος μας δεν απέχει και τόσο από τον κόσμο που μας παρουσιάζει η Σούζαν Κόλινς. Ίσως μάλιστα να του μοιάζει πολύ περισσότερο απ' όσο θα θέλαμε!!
"Θυμήσου ποιος είναι ο εχθρός"
ένα από τα πιο σοφά πράγματα που έχω ακούσει!
Χωρίς να επεκταθώ περισσότερο στην ιστορία των Αγώνων Πείνας, θα απευθύνω αυτό εδώ το άρθρο σε όλους όσους γνωρίζουν την ιστορία, καθώς πρόκειται για την παρουσίαση της δεύτερης ταινίας, λίγο ανορθόδοξα, πριν παρουσιάσω την πρώτη ή κάποιο από τα βιβλία. Όμως είδα την ταινία μόλις χθες, και δεν μπορούσα να καθυστερήσω στιγμή και να μην σας πω όλα αυτά που σκέφτομαι!!
Κατ' αρχάς να πω πως η ταινία ήταν απίστευτη, τέλεια κατά τη γνώμη μου, από την αρχή ως το τέλος. Και όταν έχεις ξεπεράσει εκείνη την ηλικία όπου όλες οι ταινίες σε αφήνουν ικανοποιημένη επειδή πλέον έχεις πολλές άλλες να τις συγκρίνεις, είναι σπάνιο να βρεις μια ταινία που να είναι τόσο πολύ καλύτερη απ' ότι την περίμενες.
Η ταινία που όλοι περιμέναμε (εντάξει, η μία από τις δύο!) είναι βασισμένη στο βιβλίο ως την παραμικρή λεπτομέρεια! Κάποια ελάχιστα που παρέλειψαν, μάλιστα, δεν θεωρώ ότι ήταν τελικά τόσο απαραίτητα, όσο ήταν ενδεχομένως στο βιβλίο για να μας βάλει στο κλίμα. Κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται τόσο σε μια ταινία όταν έχει την εικόνα και τη μουσική να σε εγκλιματίσει κατάλληλα. Και όλα αυτά, σε συνδυασμό με την εκπληκτική παραγωγή και τους φοβερούς ηθοποιούς είχαν ένα πραγματικά εντυπωσιακό αποτέλεσμα!
Καμιά άλλη δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο Κάτνις από την Jennifer Lawrence, που δείχνει κάθε φορά πόσο εκπληκτική ηθοποιός είναι (δεν θα ξεχάσω ποτέ πόσο έτρεμε στην πρώτη ταινία όταν ετοιμαζόταν να μπει στην αρένα!!). Έδωσε στο ρόλο της μια επική διάσταση και ενσάρκωσε την ηρωίδα της Κόλινς στο πετσί της. Το ότι έβλεπε διαρκώς εφιάλτες και δεν μπορούσε να νιώσει τίποτα πέρα από φόβο, το ότι συνέβαιναν πράγματα δίχως να τα προσπαθεί γύρω της, εξαιτίας της, που την πλήγωναν, όλα αυτά την κάνουν πέρα για πέρα αληθινή και ανθρώπινη. Και πολλά από αυτά εξηγούν το ότι είναι ένας τόσο κλειστός άνθρωπος.
Σ' αγαπάμε!!
Και κανένας άλλος δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο Πίτα από τον Josh Hutcherson που, ειλικρινά σας το λέω, έχει γίνει ένας από τους πιο ερωτεύσιμους ήρωες που έχω συναντήσει ποτέ! Όταν η Τζοάνα του λέει πως όλη η Κάπιτολ θέλει να κοιμηθεί μαζί του, πραγματικά μου φαίνεται πέρα για πέρα φυσιολογικό. Όταν ένας άντρας είναι τόσο ερωτευμένος όσο αυτός, όταν δεν τον νοιάζει τίποτα άλλο πέρα από το να είσαι καλά εσύ ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να μην είναι εκείνος δίπλα σου...
Σ' αγαπααααμε!!!!!!
...όταν σε προσέχει ακόμα κι όταν κοιμάσαι και τον πιάνει τρέλα αν δεν μπορεί να σε βοηθήσει, ε... πώς γίνεται να μην τον ερωτευτείς; Σε αυτή την ταινία είναι φανερό πως κατακτά λεπτό το λεπτό την καρδιά της Κάτνις (και τις δικές μας!).
Εδώ να εκφράσω ένα μικρό παράπονο, θα ήθελα τη σκηνή στην παραλία πιο... έντονη, με περισσότερο πάθος και περισσότερη διάρκεια. Τουλάχιστον έτσι κάπως τη φαντάστηκα από το βιβλίο.
Οι υπόλλοιποι ήρωες ήταν κι αυτοί μοναδικοί! Ο Φινίκ, στην αρχή δε μου είχε φανεί τόσο τρομερά ωραίος, αλλά όταν τον παρακολούθησα στην ταινία, τον βρήκα όντως πολύ πολύ ωραίο, με πολύ γοητευτικό χαμόγελο και αυτή την ερωτεύσιμη σιγουριά τού "ξέρω τι κάνω". Άλλη μια κατάλληλη επιλογή ηθοποιού. 
Η αγάπη του για την Μαγκς πραγματικά σε κάνει να ανατριχιάζεις! Σου θυμίζει αγάπη μητέρας και γιου. Για την Άννι δεν είδαμε πολλά, πέρα από την τρέλα που τον έπιασε όταν άκουσε τη φωνή της.
Η Τζοάνα ήταν άλλη μια έκπληξη για μένα. Τη συγκεκριμένη κοπέλα δεν τη συμπαθούσα ούτε στο βιβλίο ούτε και σαν ηθοποιό, όμως μου φόρεσε τα γυαλιά για τα καλά! Όποτε μιλάει η Τζοάνα στην ταινία σε κάνει να θες να σηκωθείς και να αρχίσεις να γιουχάρεις την Κάπιτολ. Τα δύο f* που φωνάζει, και η γενικότερη συμπεριφορά της, που δεν τη νοιάζει τίποτα και κανένας...
...ακόμα κι όταν λέει στην Κάτνις να κάνει τον Σνόου να το πληρώσει που της φόρεσε νυφικό, όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα την κάνουν total badass και τη γουστάρουμε τρελά!! (αναρωτιέσαι κάποιες στιγμές, ήταν όντως αυτή το κοριτσάκι που έπαιξε τη χαζοβιόλα Λύντια στην Περηφάνια και Προκατάληψη του 2005;)
Τον Σίνα (κατά κόσμον Lenny Kravitz) με την τόσο μουσική φωνή του ακόμα και όταν απλά μιλάει, κάθε φορά που τον βλέπεις θέλεις να τρέξεις και να τον αγκαλιάσεις. Τον Φλίκερμαν να του δώσεις μια σφαλιάρα γιατί το παίζει πολύ τηλεόραση και μας τη δίνει, τον Χέιμιτς, εντάξει, τον εμπιστεύεσαι με κλειστά μάτια, αλλά ευτυχώς δεν είσαι η Κάτνις γιατί θα έκανε εντελώς άλλα από αυτά που περίμενες και θα ήθελες να τον σκοτώσεις! Η Έφι είναι στον κόσμο της, αλλά κάπου ξυπνάει και όσο να 'ναι τη συμπαθούμε λίγο παραπάνω γι' αυτό! Ο Γκέιλ μου πέρασε λίγο πιο αδιάφορος σε αυτή την ταινία, παρόλο που έδωσε όλα εκείνα τα φιλιά που περίμενα από την πρώτη στιγμή, ο Πίτα κέρδισε έδαφος, πολύ έδαφος!! Ο Σνόου, δεν ξέρω για εσάς, αλλά τον ηθοποιό αυτόν εγώ τον αγαπάω κάπως και δεν μπορώ να τον δω για κακό... Δε λέω, κάνει ότι μπορεί, αλλά πάλι καλούλης μου φαίνεται...
Όπως και στην πρώτη ταινία, έτσι και σε αυτήν, η συναισθηματική φόρτιση είναι έντονη από την αρχή. Από ποια σκηνή να ξεκινήσω; Από την επίσκεψη των νικητών στην Περιοχή της Ρου; Την Κάτνις να ζητά συγγνώμη που δεν μπόρεσε να τη σώσει; Όταν σηκώνουν τα χέρια τους όλοι στο σύμβολο της επανάστασης και οι "Ειρηνοποιοί" σκοτώνουν τον παππού; Όταν μαστιγώνουν τον Γκέιλ και όλοι οι νικητές της Περιοχής 12 μπαίνουν μπροστά; Όταν ανακοινώνονται από την τηλεόραση οι 75οι Αγώνες Πείνας και το ότι θα συμμετέχουν οι περασμένοι νικητές και σου κόβονται τα πόδια ακόμα κι αν το ήξερες; Όταν ακόμα ο Πίτα ζωγραφίζει τη Ρου στο πάτωμα; Όταν παρελαύνουν οι παίκτες και ο Σίνα τους λέει να δείξουν ανωτερότητα και να μην παίξουν το παιχνίδι τους κι εσύ θες να φωνάξεις "Ναι Κάτνις!! Σκότωσέ τους με το βλέμμα σου!! Μπορείς!!!".
από τις πιο αγαπημένες στιγμές στην ταινία!
Όταν πιάνονται από τα χέρια όλοι οι νικητές και δείχνουν στην Κάπιτολ πως δεν θα παίξουν το παιχνίδι τους, τουλάχιστον όχι όπως το θέλει αυτή; Όταν το νυφικό της Κάτνις μεταμορφώνεται στο φόρεμα της κοτσυφόκισσας και θες να σηκωθείς και να φωνάξεις "In your face Snow!!!"; 
από τις πιο αγαπημένες στιγμές στην ταινία!!
Όταν χτυπάει ο Πίτα στο ενεργειακό πεδίο κι εσύ παρόλο που ξέρεις πως θα ζήσει κρατάς την ανάσα σου μέχρι να βγάλει τη δική του και ανατριχιάζεις με την αγωνία της Κάτνις που συνειδητοποιεί πόσο πολύ νοιάζεται γι' αυτόν; Όταν η Μαγκς φιλάει τον Φινίκ και μπαίνει στην ομίχλη και αμέσως ακολουθεί η κανονιά; Όταν ο Πίτα προσπαθεί να βοηθήσει την Κάτνις και δεν αντέχει να τη βλέπει να υποφέρει; Όταν της λέει πως πρέπει να ζήσει εκείνη γιατί εκείνον κανείς δεν τον χρειάζεται κι εκείνη του λέει πως τον χρειάζεται αυτή; Όταν τους χωρίζουν και ξέρεις πως δεν θα ξαναβρεθούν ή τουλάχιστον δεν θα είναι ποτέ ξανά έτσι; Όταν η Κάτνις στρέφει το τόξο της στο ενεργειακό πεδίο και ανατινάζει όλη την αρένα; Τόσες και τόσες άλλες, μια ταινία έντονη από κάθε άποψη!

Η ιστορία των Αγώνων Πείνας είναι μια ιστορία που σε βάζει σε σκέψεις. Όταν, για παράδειγμα, πριν λίγα χρόνια έλεγαν για το ντύσιμο της Lady Gaga πως "είναι πολύ μπροστά" σκέφτεσαι... πολύ μπροστά σε τι; Στο να γίνει ο κόσμος μια Κάπιτολ; Όταν οι πλούσιοι πίνουν ένα ειδικό ποτό για να κάνουν εμετό και να συνεχίσουν να τρώνε, σε συνδυασμό με την ολοκαίνουργια λέξη της μόδας που ακούει στο όνομα "thigh gap" την ώρα που κόσμος πεθαίνει από την πείνα και από τη νευρική ανορεξία, όταν βλέπεις τον κόσμο να συμπεριφέρεται σαν όχλος, δίχως να έχει δική του γνώμη, υπακούοντας τυφλά σε ότι του υποβάλουν, αναρωτιέσαι που τελειώνει το 2013 και που αρχίζει αυτό το δυστοπικό μυθιστόρημα...
Όμως η κοτσυφόκισα ανάβει μια μικρή σπίθα. Το ότι οι άνθρωποι δεν το βάζουν κάτω αλλά εξεγείρονται ακόμα κι αν τους σημαδεύουν στον κρόταφο, ακόμα κι αν τους χτυπάνε και τους σκοτώνουν, όλα αυτά σου δίνουν κι εσένα μια ελπίδα πως όσο σκατά κι αν γίνουν τα πράγματα, υπάρχει κάποιο καλό σ' αυτό τον κόσμο, και αξίζει να παλέψεις γι' αυτό! Νομίζω πως στο τέλος τέλος, αυτή η ιστορία σε κάνει πάνω απ' όλα να πιστέψεις λίγο παραπάνω στους ανθρώπους και τη δύναμή τους ενάντια στο κακό, όπως κι αν αυτό ονομάζεται!

Εδώ μπορείτε να δείτε το τρέιλερ της ταινίας:

Βαθμολογία ταινίας: 
Βαθμολογία ηθοποιών: 

Τώρα πειράζει που θέλω να την ξαναδώ;

10 σχόλια:

  1. Έχω κανονίσει να πάω την Τετάρτη, λόγω ανωτέρας βίας, και ανυπομονώ!!! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είδα την ταινία μόλις χθες και μου άρεσε τρελά.Είμαι φαν του Hunger Games απο την πρώτη κιόλας ταινία.Ανυπομονώ για το 3ο μέρος.Αγαπημένη μου σκηνή είναι εκείνη με το νυφικό της Κάτνις που με την περιστροφή γύρω απο τον εαυτό της μεταμορφώνεται σε φόρεμα-σύμβολο.Πόσο απίστευτα όμορφο πλάνο με τα φτερά όταν ανοίγει τα χέρια.Μαγικό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πραγματικά μαγικό!! Κι επειδή έχουν ντύσει στα κίτρινα λίγο πολύ το κοινό, η Κάτνις τονίζεται ακόμη περισσότερο! Και στο βιβλίο μου άρεσε πολύ αυτή η σκηνή!
      Εμένα νομίζω αγαπημένη σκηνή στην ταινία, είναι όταν παρελαύνουν οι φόροι και ο Σινα τους λέει να μην χαμογελάνε και να μην χαιρετάνε, να δείξουν όπως πραγματικά αισθάνονται και να τους κοιτάζουν όλους με ανωτερότητα. Και είναι και οι δυο τους κορυφαίοι όταν περνάνε μπροστά από τον Σνόου με τις φωτιές και με όλα!!!!

      Διαγραφή
  3. Πραγματικά τι να πρώτο πεις για αυτήν την ταινία! Την είδα χθες και μόλις έπιασαν οι τίτλοι τέλους είχα μείνει να κοιτάω τα γράμματα χωρίς να έχω πιστέψει τι είχα μόλις δει (και ας είχα διαβάσει το βιβλίο). Τόση μαγεία, τόση περιπέτεια, τόσα συναισθήματα και τόση συγκίνηση που είδα εγώ στο catching fire είναι δύσκολο να βρει κανείς σε άλλη ταινία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν πραγματικά ότι χρειαζόταν η ήδη πολύ καλή ιστορία του βιβλίου για να γίνει τέλεια!!

      Διαγραφή
  4. Πόσο λατρεύω τους Αγώνες Πέινας!!! Από το 2008 κόλλησα κι εγώ εν μέσω μάλιστα της πρώτης θερινής μου εξεταστικής! Τί αγωνία μέχρι να βγουν τα επόμενα βιβλία!!! Και πόσο αγαπώ τον Πίτα <3 Ίσως ο αγαπημένος μου λογοτεχνικός ήρωας ever!
    Υπέροχη η παρουσίαση σου!!!
    Πήγα κι εγώ να δω την ταινία χθες και νιώθω πως οι λέξεις δεν αρκούν να περιγράψουν τα συναισθήματα μου!!! Epic win η ταινία, η συγκίνηση κι ο ενθουσιασμός σε όλο τους το μεγαλείο!! Και μ΄άρεσε που ήταν τόσο πιστή στο βιβλίο! Κι εμένα η αγαπημένη μου σκηνή ήταν εκείνη της παρέλασης των φόρων!!! <3 <3 <3
    Την Τετάρτη θα πάω να το ξαναδω :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως οι λέξεις είναι μικρές μπροστά στο μεγαλειώδες της ταινίας!! Την Τετάρτη μάλλον κι εγώ θα την ξαναδώ :D

      Διαγραφή
  5. Δεν έχω λόγια για το πόσο μου άρεσε η συγκεκριμένη ταινία .Πρώτη φορά βρήκα την ταινία λίγο καλύτερη από το βιβλίο και για να το πει αυτό βιβλιοφάγος σημαίνει πολλά :P Επική ταινία , φοβερές ερμηνείες , τέλειοι ηθοποιοί , υπέροχη μουσική ...δεν έχω λόγια !!!Από την ώρα που βγήκα από το σινεμά το μυαλό μου είναι εκεί πέρα <3 Άσε που θέλω να διαβάσω την Κοτσυφόκισσα ΤΩΡΑ !!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ το λέω: η ταινία ήταν καλύτερη από το βιβλίο!!! Και περιμένω από την τρίτη ακόμα περισσότερα γιατί το τρίτο βιβλίο μου άρεσε λιγότερο απ' όλα... Πραγματικά επική ταινία!!! Νιώθω συνέχεια πως ό,τι και να πω γι' αυτήν θα είναι λίγο!

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...