Δε διαβάζω συχνά βιβλία από τα πολυσυζητημένα της επικαιρότητας, μάλλον είναι κατάλοιπο της ανεργίας και της συμπτωματικά περιορισμένης οικονομικής δυνατότητας να αγοράζει κανείς ένα βιβλίο φρέσκο, που μόλις βγήκε από τον εκδοτικό και μυρίζει μελάνι (κι εννοείται κοστίζει 20+ ευρώ, που δε ξέρω αν το έχεις λάβει υπόψιν σου, αλλά οι τιμές ανέβηκαν ΚΑΙ στα βιβλία γιατωΘεω!!). Επίσης να σου πω πως τα βιβλία που ακούγονται πολύ (και δη στο Book Tok), αυτής της κατηγορίας ιδίως, τα νεοεκδοθέντα, τα φοβάμαι ΠΟΛΥ! Φοβάμαι πως όλο αυτό που γίνεται γύρω από τον τίτλο τους είναι πολύ καλό μάρκετινγκ και τίποτα παραπάνω. Αυτή ήταν και η βασική μου εντύπωση για το τόσο διάσημο βιβλίο της Hoover μέχρι τη μέση και λίγο παραπάνω.

Θα μου πεις μια φεύγεις μια έρχεσαι, σταθερή μέρα δεν έχεις πχια, κάνεις μεγάλες παύσεις και μετά τσουπ αρχίζεις πάλι τα ποστ, τι θα γίνει με σένα; Θα σου πω πως ούτε κι εμένα μ' αρέσει, προσπαθώ να το φτιάξω, να μπω σε ένα πρόγραμμα και μια σειρά, όμως τα γεγονότα είναι τα εξής: η άδειά μου τελείωσε οπότε επέστρεψα στο παλιότερό μου 8ωρο (συν ένα δύο ιδιαίτερα), επιπλέον είμαι μαμά ενός μικρού μπεμπούλη στρουμπουλού και δραστήριου που πλέον είναι αεικίνητος, δεν έχω προσωπικό να μου κάνει δουλειές στο σπίτι ανφόρτσουνετλι, προγραμματίζω μια βάφτιση (την Κυριακή που μας έρχεται) κι ένα πάρτι γενεθλίων στο καπάκι (και τουλάχιστον για το πρώτο θα σου πω πως δεν περνάω καθόλου καλά, για το δεύτερο έχω ενθουσιαστεί!). Ωστόσο! Είμαι εδώ, εγώ και τα νέα μου για να σου πω τι διαβάζω, τι αγόρασα, πώς πέρασα αυτό τον Μάιο και να σου δώσω μερικές ιδέες και προτάσεις για πράγματα που μπορεί να σε ενδιαφέρουν.