Μία σωστότερη απόδοση του τίτλου θα ήταν "20.000 λεύγες μέσα στη θάλασσα" ή ακόμη "20.000 λεύγες υπό τις θάλασσες", κάτι τέλος πάντων που να μην παραπέμπει σε βάθος τόσο όσο αυτός ο πασίγνωστος τίτλος που κανένας δε θα σκεφτεί πως πρόκειται για ταξίδι με υποβρύχιο σε πλάτος και πως στην ουσία 20.000 λεύγες πάνω κάτω είναι ο γύρος του κόσμου μέσα στο νερό. 

Αυτό το μήνα είπαμε να διαβάσουμε δύο Γάλλους συγγραφείς που για κάποιο λόγο βρίσκονται συχνά σε αντίπαλα στρατόπεδα στις προτιμήσεις βιβλιόφιλων. Ο Σαρτρ και ο Καμύ είναι δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα της λογοτεχνίας του 20ου αιώνα, που χάρισαν στο αναγνωστικό κοινό λίγα μυθιστορήματα, μερικά θεατρικά και αρκετά φιλοσοφικά έργα. Αρχικά, οι δυο τους ήταν ακόμη και φίλοι, στη συνέχεια όμως, οι θέσεις του Σαρτρ, σχετικά με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Ρωσίας και την τακτική επιβολής του κομμουνισμού από τον Στάλιν, ξένισαν τον Καμύ (ο πρώτος τη θεωρούσε αναγκαία, ο δεύτερος υποστήριζε τη ζωή και την ειρήνη) και οι δυο τους βρέθηκαν απέναντι. Κι όταν το 1964 ο Σαρτρ βραβεύτηκε με το Νόμπελ λογοτεχνίας, το αρνήθηκε, λέγοντας πως ένα τέτοιο βραβείο δεσμεύει την ελευθερία του βραβευμένου και πως γενικά δε δεχόταν βραβεία, μάλιστα ισχυρίστηκε ιδιαίτερα πως δεν το έκανε από προσωπική ευθιξία για το γεγονός ότι ο Καμύ είχε πάρει το ίδιο Νόμπελ πέντε χρόνια νωρίτερα. Βέβαια, δεκαπέντε χρόνια μετά το θάνατο του Αλμπέρτ Καμί, ο 70χρονος πλέον Ζαν Πολ Σαρτρ, ερωτώμενος για τη σχέση του με τον συγγραφέα του "Ξένου", απάντησε πως ήταν πιθανότητα ο τελευταίος καλός του φίλος!

Στη Λέσχη του Τρελοκαπελά, λοιπόν, είπαμε να πάρουμε μια γεύση από τους δύο αυτούς συγγραφείς, διαβάζοντας μέσα σε ένα μήνα ένα μυθιστόρημα από τον καθένα για να μπορέσουμε έτσι να διαλέξουμε ποιον από τους δυο προτιμούμε κυρίως ως συγγραφέα και πέρα από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Διαλέξαμε σε γενικές γραμμές τη Ναυτία του Σαρτρ και τον Ξένο του Καμύ, αλλά αφήσαμε και λίγο ανοιχτή την επιλογή, αφού ο βασικός στόχος ήταν να διαβάσουμε κάτι από τον καθένα και να βρούμε ποιον προτιμούμε. Παρακάτω θα βρείτε και τις εντυπώσεις μερικών βιβλιοφάγων για τα βιβλία που διάβασαν και θέλησαν να δημοσιευτούν στο άρθρο.

Περίληψη: Είναι ένα ήσυχο φθινοπωρινό πρωινό στη μικρή πόλη του Τσέστερ'ς Μιλ. Η Κλοντέτ Σάντερς κάνει μάθημα αεροπλοΐας, η κυρία Έβανς φροντίζει το λαχανόκηπό της, ο Ντέιλ Μπάρμπαρα ετοιμάζεται να φύγει μακριά με οτοστόπ…

Ξαφνικά, ένα αόρατο φράγμα περικλείει την πόλη. Γίνεται τόσο απότομα, που το χέρι της κυρίας Έβανς κόβεται στα δύο ακριβώς πάνω στο όριό του. Το αεροπλάνο της Κλοντέτ συντρίβεται στα τοιχώματά του. Κι ο Ντέιλ δεν μπορεί πια να πάει πουθενά. Τίποτε δεν περνάει το Θόλο…

Κανείς στο Τσέστερ’ς Μιλ δεν ξέρει τι ακριβώς είναι αυτό που τους απέκοψε από τον υπόλοιπο κόσμο, από τι προήλθε, ούτε πώς μπορούν να το διαπεράσουν. Αλλά ένας φανατικός και αδίστακτος άνθρωπος, ο Τζιμ Ρένι, βλέπει στο Θόλο την τέλεια ευκαιρία για να υποτάξει την πόλη στην παρανοϊκή εξουσία του.

Ενώ όλες οι προσπάθειες του έξω κόσμου να σπάσουν το φράγμα αποτυγχάνουν, ο Ντέιλ και οι λιγοστοί σύμμαχοί του προσπαθούν να αντιταχθούν στο καθεστώς τρόμου που επιβάλλει ο Ρένι. Και στο μεταξύ, τα τρόφιμα μειώνονται, το νερό και ο αέρας λιγοστεύουν. Ο χρόνος λιγοστεύει για όσους βρίσκονται κάτω απ’ το Θόλο…

Πρωτότυπος τίτλος: Great Expectations
Συγγραφέας: Charles Dickens
Εκδόσεις: Κέδρος
Κυκλοφορία: 2006
ISBN: 978-960-04-2613-7
Σελίδες: 578

Είπα κι εγώ να διαβάσω λίγη κλασική λογοτεχνία να ανεβάσω το αναγνωστικό μου επίπεδο! Και είπα να ξεκινήσω από τα εύκολα, πριν πέσω σε τίποτα Ρώσους λογοτέχνες των περασμένων αιώνων (βλ. Τολστόι, Ντοστογιέφσκι και λοιπούς) καθώς ο Ντίκενς γενικά θεωρείται παιδική-εφηβική κλασική λογοτεχνία. Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα, είναι ένα παχουλό βιβλίο 500+ σελίδων, χωρισμένο σε τρία μέρη. Αν και παιδικό-εφηβικό αυτό το βιβλίο με ταλαιπώρησε αρκετά.