Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2019

Η χρονιά που έγινα 30

3 λεπτά ανάγνωσης

Πρόσφατα διάβασα πως πολλοί νέοι νιώθουν πως ενηλικιώνονται αφού γίνουν 30 και δε θα μπορούσε να με βρει πιο σύμφωνη, τουλάχιστον όσον αφορά εμένα, που είμαι ένας άνθρωπος που γενικά άγχη δεν έχω, αλλά το πέρασμα του χρόνου με αγχώνει, κι ακόμα πιο πολύ το αν τα έκανα όλα όπως έπρεπε. Και εδώ είναι που κάνω λάθος...

Οι άνθρωποι, και ιδίως οι γυναίκες, έχουμε την τάση να θέλουμε να τα φτιάξουμε όλα, να τα προσαρμόσουμε όλα έτσι όπως πρέπει να είναι, να τα βάλουμε όλα σε τάξη, στη δική μας τάξη, να τα ορίσουμε όλα όπως νομίζουμε πως πρέπει να οριστούν και αυτό το κάνουμε στο σπίτι μας, στη δουλειά μας και ακόμη χειρότερα στους ανθρώπους μας, απομακρύνοντάς τους από κάθε ελευθερία και δικαίωμα στην επιλογή τους διαφορετικό από αυτό που έχουμε στο μυαλό μας και νομίζουμε πως έχουμε και δίκιο, κι είναι απαράδεκτος εκείνος που δεν σκέφτεται όπως εμείς, και ανώριμος ο άλλος που δεν κάνει αυτά που ορίζει η κοινωνία για την ηλικία του. Έλεγχος, έλεγχος, έλεγχος.